Zagubieni


Zagubieni w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zagubieni (ang. Lost) – amerykański serial fantastyczno-przygodowy. Przedstawia losy pasażerów samolotu linii Oceanic Airlines, który rozbił się na trasie z Sydney do Los Angeles na pełnej tajemnic tropikalnej wyspie gdzieś na południowym Pacyfiku.

48 rozbitków pozornie, poza tym, że są pasażerami tego samego feralnego lotu 815 i że muszą wspólnie walczyć o przetrwanie, nic nie łączy. Oprócz losów rozbitków na wyspie, w każdym odcinku, w retrospekcjach, przedstawiane jest życie przed katastrofą jednej lub kilku postaci. Począwszy od ostatniego odcinka trzeciego sezonu („Through the Looking Glass”) do retrospekcji dołączyły futurospekcje (ang. flash-forward), które ukazują życie niektórych rozbitków po opuszczeniu wyspy.

Serial, zgodnie z tytułem, przedstawia zagubionych ludzi. Nie tylko fizycznie, w przestrzeni, lecz także w czasie. Każda z przedstawionych postaci jest zagubiona we własnym życiu – rodzinnym, duchowym, emocjonalnym i psychicznym. Z kolejnymi etapami historii dowiadujemy się jak na ich osobiste zagubienie wpływa wyspa.

Serial został stworzony przez J.J. Abramsa, Jeffreya Liebera i Damona Lindelofa, który jest głównym scenarzystą. Większość scen była kręcona na hawajskiej wyspie Oʻahu[1]. Odcinek pilotażowy po raz pierwszy można było zobaczyć 22 września 2004. Od tego czasu powstało sześć sezonów serialu. W Stanach Zjednoczonych wyemitowała je telewizja ABC. Produkcją Zagubionych zajmowały się Touchstone Television (od 2007 roku ABC Studios), Bad Robot Productions oraz Grass Skirt Productions. Muzykę do serialu skomponował Michael Giacchino. Zagubieni to jeden z najdroższych seriali telewizyjnych. Przyczynami wysokiego kosztu produkcji była duża liczba postaci (każdej z nich twórcy starali się poświęcić tyle samo uwagi) oraz kosztowność kręcenia scen na Hawajach[2].

Niespodziewane zwroty akcji i nieustanne napięcie zagwarantowały Zagubionym popularność na całym świecie. W Ameryce odcinki pierwszego sezonu przyciągały przed telewizory średnio 16 milionów widzów. Serial, który cieszył się tak dużą popularnością wśród widzów na całym świecie, zyskał również uznanie krytyki. Nagrodzony został m.in. Nagrodą Emmy za najlepszy serial dramatyczny w 2005, Złotym Globem za najlepszy serial dramatyczny w 2005 czy też Nagrodą Gildii Aktorów Telewizyjnych za najlepszą obsadę serialu dramatycznego[3].

Zgodnie z najnowszymi trendami marketingowymi Zagubieni to coś więcej niż tylko serial telewizyjny. Autorzy starali się zaintrygować widza na tyle, żeby szukał on informacji w Internecie i trafiał na liczne strony WWW założone w celu dodatkowego zagmatwania zagadki. Linie lotnicze Oceanic Airlines, Inicjatywa DHARMA, tajemniczy kod umieszczony na wszystkich produktach, to tylko część tropów, którymi można było podążyć, szukając odpowiedzi na pytanie, co dzieje się na tajemniczej wyspie. Dodatkowo, aby uwiarygodnić fikcyjną historię, twórcy zastosowali metodę wplatania prawdziwych instytucji (np. Uniwersytet Michigan), osób czy pojęć takich jak bagua (prawdziwy koncept filozoficzny, którego symbol stał się logo DHARMY).

W maju 2007 producenci serialu zapowiedzieli, że po zakończeniu emisji trzeciego sezonu powstanie jeszcze 48 odcinków z przygodami rozbitków, zgrupowanych w trzech krótkich sezonach[4]. Planowano, aby trzy ostatnie serie zawierały po 16 odcinków każda. Jednak strajk Gildii Scenarzystów Amerykańskich spowodował, że sezon czwarty został skrócony do 14 odcinków. W zaistniałych okolicznościach telewizja ABC podjęła decyzję o wydłużeniu piątego i szóstego sezonu do 17 odcinków każdy[5]. Ponadto postanowiono, że ostatni sezon zakończy się 3-godzinnym finałem, czyli będzie liczył 18 odcinków. Tak więc ostatni odcinek Zagubionych jest 121 odcinkiem serialu, a wyemitowany został 23 maja 2010.

Spis treści

Produkcja | edytuj kod

Pomysł | edytuj kod

J.J. Abrams – twórca Zagubionych

Pomysł Zagubionych pojawił się w styczniu 2004, kiedy Lloyd Braun, ówczesny szef telewizji ABC, zlecił napisanie podstaw scenariusza serialu, którego fabuła miała opierać się na motywach powieści Władca much, filmu Cast Away: Poza światem, telewizyjnego serialu Gilligan's Island oraz popularnego amerykańskiego reality show Survivor, w Polsce znanego jako Wyprawa Robinson. Na początku jako głównego scenarzystę zatrudniono Jeffreya Liebera[6], jednak Braun niezadowolony z wyników jego pracy zaproponował napisanie scenariusza do pilotażowego odcinka serialu J.J. Abramsowi, twórcy serialu Alias: Agentka o stu twarzach. Do współpracy zaproszono także Damona Lindelofa[7], z którym Abrams wspólnie stworzył podstawy serialu, sylwetki głównych postaci i główne wątki fabuły na pięć do sześciu sezonów[8][9].

Dwuczęściowy pierwszy odcinek Zagubionych był najdroższym odcinkiem pilotażowym w historii telewizji – koszt jego produkcji wynosił 10 – 14 milionów dolarów[10]. Jego światowa premiera odbyła się 24 lipca 2004 podczas Comic-Conu w San Diego. W telewizji ABC wyemitowany został 22 września 2004.

Pierwszy sezon serialu odniósł olbrzymi komercyjny sukces i zdobył uznanie krytyków. Razem z dwiema innymi nowymi produkcjami ABC (Gotowymi na wszystko i Chirurgami) pomógł w sezonie telewizyjnym 2004/2005 powrócić tej stacji do czołówki najchętniej oglądanych kanałów telewizyjnych w Ameryce[11].

Schemat odcinka | edytuj kod

Odcinki Zagubionych posiadają wyraźną strukturę: większość z nich rozpoczyna się od przypomnienia z poprzednich odcinków najważniejszych wydarzeń dotyczących wątków, które poruszone zostaną w danym odcinku. Po tym, następuje przejście do nowych scen odcinka. Często (szczególnie w pierwszym sezonie) rozpoczynają się one od przybliżenia oka jednego z bohaterów. Po kilku minutach pojawia się czołówka serialu. W trakcie pierwszych scen po czołówce w dolnej części ekranu pojawiają się w kolejności alfabetycznej imiona i nazwiska aktorów z głównej obsady, a następnie reżysera, scenarzystów itp. W każdym odcinku wydarzenia rozgrywające się na wyspie przeplatane są retrospekcjami lub „futurospekcjami” (scenami ukazującymi co wydarzy się w przyszłości), skoncentrowanymi na jednej lub kilku postaciach. Po ostatniej scenie każdego odcinka na ekranie pojawia się napis „LOST” na czarnym tle. Po nim wyświetlane są napisy końcowe.

Muzyka | edytuj kod

 Osobny artykuł: Ścieżka dźwiękowa serialu Zagubieni.

Ścieżkę dźwiękową serialu skomponował Michael Giacchino. Wykonuje ją Hollywood Studio Sympfony Orchestra. Giacchino niektóre dźwięki uzyskiwał w bardzo niecodzienny sposób, na przykład poprzez uderzanie w zawieszone kawałki kadłuba samolotu[12].

21 marca 2006 wytwórnia Varèse Sarabande wydała oryginalną, telewizyjną ścieżkę dźwiękową do pierwszego sezonu serialu. Ścieżka zawierała pełne wersje wybranych motywów muzycznych pojawiających się w serialu oraz motywu tytułowego, skomponowanego przez J.J. Abramsa[13]. Ścieżkę dźwiękową z muzyką z sezonu drugiego wytwórnia Varèse Sarabande wydała 3 października 2006[14], a z motywami z sezonu trzeciego 6 maja 2008.

Utwory spoza ścieżki dźwiękowej Michaela Giacchino pojawiały się w Zagubionych rzadko, zazwyczaj były odtwarzane przez bohaterów serialu. Przykładem mogą być liczne piosenki odtwarzane przez Hurleya na discmanie w pierwszym sezonie (dopóki w odcinku „..In Translation” nie wyczerpały się baterie), odtwarzana na gramofonie w stacji „Łabędź” piosenka „Make Your Own Kind of MusicCass Elliot, czy też słuchana przez Juliet w premierowym odcinku trzeciego sezonu piosenka „DowntownPetuli Clark. W dwóch odcinkach możemy zobaczyć Charliego Pace śpiewającego i grającego na gitarze utwór „Wonderwall” grupy Oasis. W finale trzeciego sezonu Jack jadąc samochodem do zakładu pogrzebowego słucha „Scentless ApprenticeNirvany. W bliźniaczej scenie w finale sezonu czwartego, do zakładu pogrzebowego przybywa słuchając „Gouge Away” zespołu Pixies. W trzecim sezonie można także dwukrotnie usłyszeć utwór „Shambala” grupy Three Dog Night, wydobywający się z radioodtwarzacza w vanie Dharmy, znalezionym przez Hurleya. W piątym sezonie matka Locke’a na gramofonie odtwarza „Everyday” Buddy Holly’ego. Dwoma jedynymi piosenkami spoza właściwej ścieżki dźwiękowej, pojawiającymi się w serialu bez „źródła”, są „Slowly” Ann-Margaret w odcinku „I Do” oraz „I Shall Not Walk Alone” wykonanej przez The Blind Boys of Alabama – odcinek „Confidence Man”. Była tam także piosenka, przedstawiona jako ulubiona kołysanka Claire Littleton- „Catch A Falling Star”.

W niektórych państwach zamiast klasycznego motywu tytułowego użyto innej muzyki. Na przykład w Japonii tytułową piosenką dla sezonu pierwszego była „Here I Am” zespołu Chemistry, dla sezonu drugiego „Losin” Yuny Itō, a dla sezonu trzeciego „Fire Walk With Me” grupy Fantômas.

Miejsce kręcenia zdjęć | edytuj kod

Wyspa Oʻahu, na której kręcony był serial

Prawie wszystkie sceny z Zagubionych kręcone są na hawajskiej wyspie Oʻahu. W odcinku pilotażowym sceny rozgrywane na wyspie kręcone były na plaży Mokuleia położonej na północno-zachodnim krańcu wyspy. Później sceny plażowe filmowane były w różnych rejonach północnego wybrzeża wyspy. Sceny jaskiniowe z pierwszego oraz początku drugiego sezonu kręcone były w studiu zbudowanym w budynku firmy Xerox, który był opuszczony od czasu, gdy w 1999 roku jeden z pracowników zabił tam 7 innych pracowników firmy[15]. Sceny rozgrywane w stacjach Dharmy, takich jak „Łabędź” czy „Hydra”, filmowano w Hawaii Film Office-operated Hawaii Film Studio[16], gdzie stworzono scenografie tychże stacji[17].

Różne miejskie lokalizacje w, oraz wokół, Honolulu posłużyły za odpowiedniki miejsc w Kalifornii, Nowym Jorku, Iowa, Miami, Korei Południowej, Iraku, Nigerii, Wielkiej Brytanii, Paryżu, Tajlandii, Berlinie i Australii. Na przykład sceny z lotniska w Sydney filmowane były w Hawaii Convention Center, a sceny z bazy wojskowej irackiej Gwardii Republikańskiej w fortyfikacjach z czasów II wojny światowej[18].

Historia nadawania | edytuj kod

Emisję Zagubionych rozpoczęła 22 września 2004 amerykańska stacja ABC. Odcinki pierwszego sezonu emitowane były co tydzień, w środy o godzinie 20:00. Finał sezonu nadano 25 maja 2005. Drugi sezon rozpoczął się 21 września 2005 i emitowany był do 24 maja 2006, co tydzień, w środy o godzinie 21:00. Trzeci sezon postanowiono pokazać w dwóch częściach – pierwsze 6 odcinków emitowano od 4 października do 8 listopada 2006 w środy o godzinie 21:00. Następne 17 odcinków nadano od 7 lutego do 23 maja 2007, przy czym godzina emisji zmieniła się na 22:00. Czwarty sezon planowo miał zostać pokazany bez przerw, ale strajk Gildii Amerykańskich Scenarzystów zmusił władze stacji do rozdzielenia sezonu na dwie części. Pierwsze 8 odcinków emitowano od 31 stycznia do 20 marca 2008 w czwartki o godzinie 21:00. Kolejne 5 odcinków nadano od 24 kwietnia do 29 maja 2008, a godzina emisji zmieniła się podobnie jak w przypadku sezonu trzeciego – z 21:00 na 22:00. Emisję piątego sezonu, mającego składać się z 17 odcinków, stacja ABC rozpoczęła 21 stycznia 2009. Premiera sezonu po raz pierwszy w historii była trzygodzinna. W jej trakcie został wyemitowany odcinek podsumowujący sezon czwarty (5x00) oraz dwa pierwsze odcinki najnowszego sezonu (5x01 i 5x02). Kolejne odcinki były emitowane co tydzień w środy. Ostatni, szósty sezon serialu został wyemitowany wiosną 2010, zakończony 1,5 godzinnym finałem, który został wyemitowany 23 maja 2010.

W Polsce pierwszą stacją, którą wykupiła prawa do serialu Zagubieni była AXN. Pierwszy odcinek pierwszego sezonu wyemitowała 22 stycznia, a ostatni 1 lipca 2005. Drugi sezon pojawił się w AXN 22 stycznia 2006. Jego emisja zakończyła się 2 lipca 2006. Sezon trzeci AXN postanowiła wyemitować, podobnie jak ABC, w dwóch częściach. I tak pierwsze 6 odcinków nadawano od 11 lutego do 18 marca 2007 co niedzielę o godzinie 20:00. Kolejne 16 odcinków emitowano o tej samej porze od 8 kwietnia do 22 lipca 2007. Podobny zabieg zastosowano w przypadku sezonu czwartego – pierwszą część sezonu składającą się z 8 odcinków emitowano co niedzielę o 21:00 od 6 kwietnia do 25 maja 2008, natomiast część drugą składającą się z 5 odcinków od 7 września do 5 października 2008, przy czym porę emisji przełożono na 22:00. Emisja odcinków specjalnych podsumowujących poprzednie sezony miała miejsce w niedzielę 12 kwietnia 2009 o 20:00, zaś sezon piąty miał swoją premierę w telewizji AXN w innym dniu niż zwykle, czyli w piątek 17 kwietnia 2009 o 22:00. Kolejne odcinki serii będą emitowane co tydzień w piątki o 22:00.

Drugą polską stacją telewizyjną, która nadawała Zagubionych była TVP1. Wszystkie sezony TVP1 nadawała jesienią lub zimą. W przypadku pierwszych czterech sezonów co czwartek pokazywano dwa premierowe odcinki – pierwszy o 20:20, a drugi o 21:10. Piąty sezon pokazywano także w czwartki, ale już po jednym odcinku – początkowo o 21:25, od 4. odcinka o 22:00. Szósty sezon pokazywano w poniedziałki po dwa odcinki o zmiennych godzinach (ok. 22:00). Ostatni odcinek serialu jako drugą część odcinka finałowego pokazano wyjątkowo we wtorek o 23:00. Emisja pierwszego sezonu trwała od 3 listopada 2005 do 26 stycznia 2006, drugiego od 7 września do 30 listopada 2006, trzeciego od 6 września do 22 listopada 2007, czwartego od 4 września do 23 października 2008, piątego od 10 września 2009 do 14 stycznia 2010, a szóstego od 3 stycznia do 22 lutego 2011.

Czwarty sezon Zagubionych widzowie w Polsce mogli oglądać także za pośrednictwem platformy n. Wykupując pakiet nSeriale w usłudze VOD, już po dwóch tygodniach po premierze amerykańskiej mogliśmy mieć dostęp do najnowszych odcinków serialu z polskim lektorem lub napisami[19].

Piąty sezon Zagubionych w usłudze VOD na platformie telewizji nowej generacji n pojawił się 28 stycznia 2009 również jako część kolekcji nSeriale.

Od 6 października 2016 roku emisją w Polsce zajęła się stacja TVN 7. Serial tam emitowany jest od poniedziałku do piątku o 15:55 po jednym odcinku dziennie, zaś powtórki emitowane są następnego dnia o godzinie 08:15. Ostatni odcinek serialu w stacji TVN7 został wyemitowany 29 marca 2017 (z powtórką 30 marca o godzinie 8:15). Od 28 czerwca 2017, po jednym odcinku dziennie, serial zaczęto emitować na kanale TVN Fabuła o godzinie 10:05, powtórki natomiast emitowano w soboty, po trzy odcinki, od godziny 08:05. Powtarzano odcinki z trzech ostatnich dni (tj. środy, czwartku oraz piątku). Od 4 września 2017 emisję przesunięto na godzinę 19:00, emisję powtórek zostawiono bez zmian. Od 4 grudnia 2017 ponownie zmieniono godzinę emisji, tym razem była to 9:00. Od grudnia powtórki odbywały się także w soboty, z tą różnicą że emitowano po dwa odcinki. Ostatni odcinek serialu w TVN Fabuła wyemitowano 13 grudnia 2017.

Od 31 sierpnia 2018 serial ponownie zagościł w stacji TVN7 o godzinie 15:55 bez powtórki dnia następnego. Emisję zakończono po pierwszym sezonie, 4 października. W miejsce „Zagubionych” od 5 października zaczęto emitować ósmą serię Dr House’a. Lektorem jest Jarosław Łukomski (do 13.odcinka 3 serii na zlecenie stacji TVN w tłumaczeniu Pawła Składanowskiego). Od 14.odcinka trzeciego sezonu stacja zmieniła lektora – został nim Paweł Straszewski . Tłumacz został bez zmian – Paweł Składanowski, także na zlecenie TVNu. Od serii czwartej lektor pozostał nadal bez zmian, ale zmieniło się tłumaczenie. Tłumaczenie zostało „odkupione” od platformy telewizji nowej generacji nWiktoria Wilk.

Ekipa | edytuj kod

Aktorzy Garcia i Kim ze scenarzystami serialu Damonem Lindelofem, Carltonem Cuse'em i Bryanem Burkiem

Obsada | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Postacie z serialu Zagubieni.

Główne postaci | edytuj kod

  • Matthew Fox jako Jack Shephard, neurochirurg i lider rozbitków. Ma problemy z samokontrolą oraz z sytuacjami, których nie może naprawić. Jest bratem przyrodnim Claire, jednak dowiedział się o tym dopiero po opuszczeniu wyspy od matki Claire, która przybyła na pogrzeb swojego kochanka – Christiana Shepharda. Były narzeczony Kate. Z ostatniego odcinka 6 sezonu dowiadujemy się że Jack umarł z powodu obrażeń po wbiciu noża w jego biodro przez Czarny Dym.
  • Evangeline Lilly jako Kate Austen, uciekinierka skazana za zabójstwo swojego ojca, współudział w napadzie na bank oraz kilka innych przestępstw. Była eskortowana przez szeryfa federalnego Edwarda Marsa w czasie katastrofy lotu 815. Miała romans z Sawyerem, była narzeczona Jacka.
  • Josh Holloway jako James „Sawyer” Ford, oszust. Poszukuje człowieka, który doprowadził do śmierci jego rodziców. Jego egoizm, machismo oraz początkowa arogancja w stosunku do innych rozbitków sprawiały, że jego lepsze strony, jak wrażliwość, opiekuńczość czy zapał do czytania książek, stały się widoczne dopiero po dłuższym pobycie na wyspie. Miał romans z Kate. Po przeniesieniu w czasie do lat 70. pracował dla Dharmy jako szef ochrony pod fałszywym nazwiskiem LaFleur i był związany z Juliet.
  • Terry O’Quinn jako John Locke, pracownik fabryki pudełek. Sparaliżowany od pasa w dół. Po przybyciu na wyspę jego paraliż całkowicie ustąpił, co sprawiło, że zaczął wierzyć w wyjątkowe zależności między nim a wyspą. Uduszony przez Bena, który chwilę wcześniej powstrzymał go przed samobójstwem. Po jego śmierci, reszta z 6 ocalałych zabiera jego ciało na wyspę i Czarny dym, który jest wrogiem Jacoba przybiera jego postać i podszywa się pod niego.
  • Naveen Andrews jako Sayid Jarrah, były żołnierz Irackiej Gwardii Republikańskiej. Jeden z najaktywniejszych rozbitków, posiadający cechy przywódcze, zawsze chętny do działania, był związany z Nadią, a następnie z Shannon.
  • Jorge Garcia jako Hugo „Hurley” Reyes, posiadacz wielomilionowej fortuny wygranej na loterii. Od czasu wygranej prześladowany przez pecha. Jest osobą bezkonfliktową i przyjaźnie nastawioną do innych rozbitków. Często łagodzi spory między nimi. Zmaga się z problemem nadwagi.
  • Dominic Monaghan jako Charlie Pace, uzależniona od narkotyków gwiazda rocka. Na wyspie rozpoczął walkę ze swoim nałogiem. Zaprzyjaźnił się z ciężarną Claire z którą potem połączyło go uczucie. Z własnej woli utonął w stacji Zwierciadło aby pomóc Claire i jej synkowi wydostać się z wyspy.
  • Emilie de Ravin jako Claire Littleton, matka Aarona, którego urodziła niedługo po przybyciu na wyspę. Jest przyrodnią siostrą Jacka, ale nie wie o tym.
  • Kim Yoon-jin jako Sun Kwon, córka wpływowego koreańskiego biznesmena. Żona Jina, od którego chciała uciec przed wejściem na pokład samolotu. Ukrywała przed swoim mężem i resztą rozbitków znajomość języka angielskiego. Na wyspie jej związek z Jinem odżył. Ma z Jinem córkę – Ji Yeon.
  • Daniel Dae Kim jako Jin-Soo Kwon, mąż Sun. Pochodzi z biednej, rybackiej rodziny, czego bardzo się wstydzi. Aby ożenić się z Sun zaczął pracować dla jej ojca, który zlecał mu „mafijne” zadania. To uczyniło go agresywnym i zniechęciło do niego jego żonę.
  • Harold Perrineau Jr. jako Michael Dawson, robotnik budowlany, oraz niespełniony artysta malarz. Ma rodzicielskie problemy ze swoim synem, Waltem. Aby go ratować zdradził grupę i zabił Libby i Anę-Lucię.
  • Malcolm David Kelley jako Walt Lloyd, syn Michaela. Wielu ludzi określało go jako „wyjątkowego”, przez jego pewnego rodzaju nadprzyrodzone zdolności.
  • Ian Somerhalder jako Boone Carlyle, pracownik firmy organizującej wesela, należącej do jego matki. Przybrany brat Shannon. Zmarł w wyniku ran odniesionych na skutek obsunięcia się samolotu, który odnalazł wraz z Johnem i przeszukiwał.
  • Maggie Grace jako Shannon Rutherford, instruktorka tańca. Przybrana siostra Boone’a, z którym często wdawała się w kłótnie. Na wyspie zakochuje się w Sayidzie. Zastrzelona przypadkowo przez Anę.
  • L. Scott Caldwell jako Rose Henderson, żona Bernarda. Chora na raka, po przybyciu na wyspę uzdrowiona. Z początku jest tajemnicza i niezbyt chętna do rozmowy, z czasem się otwiera. Podczas przenosin w czasie wybudowała ze swoim mężem dom na wyspie i żyła bezkonfliktowo z innymi ludźmi znajdującymi się na niej.
  • Sam Anderson jako Bernard Nadler, dentysta. Mąż Rose Henderson. Na początku usilnie starał się opuścić wyspę, m.in. próbując zrobić napis z kamieni na plaży, aby mogły wypatrzeć go samoloty, lecz z czasem od tych planów odwlekła go jego żona, z którą w późniejszym czasie wybudował dom na wyspie i starał się żyć spokojnie i bezkonfliktowo z innymi.
  • Michelle Rodriguez jako Ana-Lucía Cortez, była policjantka. Liderka grupy rozbitków z tylnej części samolotu.
  • Cynthia Watros jako Libby, psycholog, przyjaźniła się z Hugo. Nie wiadomo czy była tym, za kogo się podawała.
  • Adewale Akinnuoye-Agbaje jako Mr. Eko, były lider przestępczej organizacji zajmującej się m.in. handlem i przerzutem narkotyków. Aby wydostać się ze swojego kraju musiał udawać księdza. Śmierć brata zmieniła jego podejście do tej roli – zaczął traktować ją bardzo poważnie, stał się religijny.
  • Henry Ian Cusick jako Desmond David Hume, były szkocki żołnierz. W czasie katastrofy lotu 815 był samotnym mieszkańcem stacji „Łabędź”. Został odkryty przez rozbitków miesiąc po katastrofie.
  • Michael Emerson jako Benjamin Linus („Henry Gale”), lider Innych. Jedna z bardziej tajemniczych i nieprzewidywalnych postaci. Jest utalentowanym kłamcą i manipulatorem – nigdy nie można być pewnym, co naprawdę myśli i jakie są jego właściwe zamiary. Rozbitkom przedstawił się jako Henry Gale.
  • Mark Pellegrino jako Jacob, opiekun wyspy. Ma nadprzyrodzone moce, podobnie jak Richard nie ulega procesowi starzenia się.
  • Nestor Carbonell jako Richard Alpert, wysokiej rangi członek Innych. Przybył na wyspę na pokładzie statku Black Rock (Czarna skała).
  • Elizabeth Mitchell jako Juliet Burke, lekarka zajmująca się sprawami płodności. Przybyła na wyspę, aby rozwiązać problem ciężarnych kobiet, które z niewiadomych przyczyn umierały na wyspie. Należała do innych, jednak z czasem dołączyła do rozbitków. Była związana z Sawyerem. Zginęła na skutek obrażeń po wpadnięciu do szybu.
  • Titus Welliver jako „Czarny Dym”, „Wróg Jacoba”, dokonuje osądów, manipuluje i zabija ludzi, pragnie wydostać się z wyspy.
  • Jeremy Davies jako Daniel Faraday, fizyk. Był w grupie ekipy poszukiwawczej, której celem było odnalezienie Bena. Przybył na wyspę z zamiarem zbadania jej niezwykłych właściwości.
  • Ken Leung jako Miles Straume, Świecki egzorcysta, pogromca duchów. Był w grupie ekipy poszukiwawczej, której celem było odnalezienie Bena.
  • Rebecca Mader jako Charlotte Lewis, Antropolog. Była w grupie ekipy poszukiwawczej, której celem było odnalezienie Bena. Zmarła na skutek ciągłego przenoszenia się wyspy w czasie.
  • Jeff Fahey jako Frank Lapidus, Pilot. Pilotował helikopter ekipy poszukiwawczej, której celem było odnalezienie Bena.
  • François Chau jako Pierre Chang, znany także z pseudonimów Marvin Candle, Mark Wickmund i Edgar Halliwax. Jest ojcem Milesa i zarządza ludźmi w Dharmaville.

Postacie drugoplanowe | edytuj kod

  • Kimberley Joseph jako Cindy Chandler, stewardesa. Porwana przez Innych, dołącza do nich. Opiekuje się dwojgiem dzieci ocalałych z katastrofy samolotu – Emmą i Zackiem.
  • Fredric Lehne jako Edward Mars, szeryf federalny. Eskortował Kate w samolocie z Sydney do Los Angeles. Zmarł w wyniku katastrofy lotu 815.
  • Daniel Roebuck jako Leslie Arzt, nauczyciel nauk biologiczno-chemiczno-fizycznych w szkole średniej. Miał trudny charakter, był nielubiany przez kolegów oraz prawdopodobnie także przez uczniów.
  • Christian Bowman jako Steve Jenkins, Jeden z rozbitków. Był mylony ze Scottem. Zginął podczas ataku Innych na obóz rozbitków w roku 1954 podczas przskoków w czasie.
  • Dustin Watchman jako Scott Jackson, został zamordowany przez innych. Był mylony ze Steve’em.
  • Josh Randall jako Nathan, podejrzewany przez Anę-Lucíę o szpiegostwo dla Innych w związku z jego dziwnym sposobem zachowania. Został zabity przez Goodwina.
  • Kiele Sanchez jako Nikki Fernandez, Aktorka telewizyjna. Przed przybyciem na wyspę, razem ze swoim chłopakiem Paulo, otruła i okradła reżysera serialu, w którym grała. Przez pomyłkę została zakopana żywcem – myślano, że nie żyje, a była tylko sparaliżowana.
  • Rodrigo Santoro jako Paulo, kucharz. Przed przybyciem na wyspę, razem z Nikki Fernandez, otruł i okradł reżysera serialu, w którym grała jego dziewczyna. Przez pomyłkę zapkopany żywcem – myślano, że nie żyje, a był sparaliżowany.
  • Mira Furlan jako Danielle Rousseau, naukowiec. Przybyła na wyspę z ekipą naukową 16 lat przed katastrofą lotu 815. Jest matką Alex, jednak dziecko zaraz po urodzeniu odebrali jej Inni. Zabita przez ludzi Charlesa Widmore’a z frachtowca.
  • Tania Raymonde jako Alexandra Rousseau, córka Danielle. Została adoptowana przez Bena. Jej chłopak to Karl. Zabita przez Keamy'ego strzałem w tył głowy.
  • Blake Bashoff jako Karl Martin, chłopak Alex. Zabity przez ludzi Charlesa Widmore’a z frachtowca.
  • William Mapother jako Ethan Rom, chirurg. Infiltrował rozbitków ze środkowej części samolotu. Zastrzelony przez Charliego.
  • Brett Cullen jako Goodwin Stanhope, Infiltrował rozbitków z tylnej części samolotu. Były kochanek Juliet. Zdemaskowany przez Anę, gdy chciał rzucić się na leżącą na ziemi Ann, ta nadstawiła specjalnie kij, na który nadział się, i umarł.
  • M.C. Gainey jako Tom Friendly, wysokiej rangi członek Innych.
  • Andrew Divoff jako Mikhail Bakunin, były sanitariusz w armii radzieckiej. Zamieszkiwał jedną ze stacji Dharmy – „Płomień”. Spowodował śmierć Charliego, a tym samym i swoją.
  • Michael Bowen jako Danny Pickett, jeden z Innych, który obwinił Sawyera o śmierć swojej żony. Zastrzelony przez Juliet.
  • Paula Malcolmson jako Colleen Pickett, żona Danny’ego. Zastrzelona przez Sun.
  • April Grace jako Beatrice Bea Klugh, zginęła na własne życzenie, rozkazując Mikhaiłowi żeby ją zastrzelił, aby zapobiec uzyskaniu informacji przez rozbitków o miejscu gdzie znajdują się Baraki.
  • Hiroyuki Sanada jako Dogen, przywódca grupy zamieszkującej świątynię. Pomimo znajomości języka angielskiego przemawiał po japońsku za pośrednictwem tłumacza, według którego Dogen był jedyną osobą która trzymała Potwora na zewnątrz. Kiedy mistrz został zamordowany przez Sayida, wróg Jacoba wdarł się do świątyni jako słup czarnego dymu i zabił Innych, którzy nie opowiedzieli się po jego stronie.
  • John Hawkes jako Lennon, członek grupy zamieszkującej świątynię i znajdował się dość wysoko w jej hierarchii. Pełnił także funkcję tłumacza przywódcy grupy, Dogena, który pomimo znajomości angielskiego wolał przemawiać w swoim ojczystym, japońskim języku.
  • Sebastian Siegel jako Erik, dowódca grupy Innych którzy znaleźli Sawyera i Kate gdy nieśli Bena do Richarda Alperta. Później widzimy go bijącego Jacka w namiocie Eloise w obozie Innych. Zostaje zastrzelony przez Sayid gdy wraz z Ellie i Alpertem prowadzą Jacka i Kate do miejsca gdzie Inni zabezpieczyli bombę „Jughead” – w tunelach pod Barakami.

Ludzie powiązani z Charlesem Widmorem | edytuj kod

  • Grant Bowler jako Gault, dowódca załogi frachtowca „Kahana”. Pochodzi z Australii.
  • Marsha Thomason jako Naomi Dorrit
  • Kevin Durand jako Martin Keamy, żołnierz. Lider grupy najemników, zatrudnionych przez Charlesa Widmore’a w celu pojmania Bena i zabicia innych ludzi znajdujących się na wyspie. Przypłynął frachtowcem Kahana. Zabity przez Bena w stacji Orchidea, jego śmierć powoduje wybuch frachtowca.
  • Fisher Stevens jako Geroge Minkowski, główny oficer komunikacji na frachtowcu „Kahana”, odpowiedzialny za utrzymywanie kontaktu z naukowcami na wyspie oraz ze światem zewnętrznym. Gdy zaczął doświadczać efektów ubocznych spowodowanych przez zbyt duże zbliżenie się do wyspy, na stanowisku zastąpiła go Regina. Na skutek braku „stałej” Minkowski umarł.
  • Alan Dale jako Charles Widmore, wpływowy biznesman, właściciel potężnej firmy „Widmore Industries”. Prowadzi długą i tajemniczą rywalizację z Benem o kontrolę nad wyspą. Ojciec Penny i Daniela. Były kochanek Eloise, z którą był kiedyś na wyspie i należał do Innych, Ben pozbawił go przywództwa i musiał opuścić wyspę.
  • Lance Reddick jako Matthew Abaddon, zwierzchnik Naomi.
  • Faran Tahir jako Ishmael Bakir, zabił Nadię na zlecenie Charlesa Widmore’a. Zastrzelony przez Sayida.
  • Armanduo Pucci jako Peter Avellino, był jedną z osób które Ben kazał zlikwidować Sayidowi, pracował najprawdopodobniej dla Charlesa Widmore’a. Irakijczyk zastrzelił go na polu golfowym w Seszelach.
  • Dmitri Boudrine jako Ivan Adropov, rosyjski bogaty biznesmen uwikłany w szemrane interesy z Charlesem Widmorem. Był ostatnią osoba z otoczenia Widmore’a zabitą na zlecenie Bena przez Sayida.
  • Fred Koehler jako Seamus, człowiek Charlesa Widmore’a, który razem z nim przypłynął łodzią podwodną na wyspę.
  • Sheila Kelley jako Zoe, geolog pracujący dla Charlesa Widmore’a, która razem z nim przybyła na wyspę łodzią podwodną w 2007 roku.
  • Sonya Walger jako Penelope Widmore, córka Charlesa Widmore’a. Prowadziła poszukiwania swojego chłopaka Desmonda. Ma z nim syna – Charliego.
  • Fionnula Flanagan jako Eloise Hawking, matka Daniela, była kochanka Charlesa Widmore’a, z którym kiedyś należała do Innych. Od dawna znajduje się poza wyspą. Przewiduje przyszłość być może dzięki notesowi syna, którego zabiła nie wiedząc kim jest. Uważa, że każdy ma swoje przeznaczenie, dlatego między innymi wysyła syna na wyspę wiedząc co się wydarzy, każe Desmondowi zerwać z Penny i sprowadza go na wyspę, czy namawia 6 ocalałych do powrotu.

Postacie z retrospekcji | edytuj kod

  • John Terry jako Christian Shephard, ordynator chirurgii. Ojciec Jacka i Claire. Zmarł na skutek zawału serca.
  • Kevin Tighe jako Anthony Cooper, oszust, prawdziwy „Sawyer”. Ojciec Locke’a.
  • Andrea Gabriel jako Noor „Nadia” Abed Jazeem, koleżanka z dzieciństwa i żona Sayida. Zginęła potrącona przez samochód Ishmaela, człowieka Charlesa Widmore.
  • Katey Sagal jako Helen Norwood, narzeczona Locke’a. Miała zostać jego żoną ale nagły powrót jego ojca pokrzyżował ich plany. Kiedy Helen dowiedziała się o jego zaangażowaniu w sprawy finansowe ojca, odrzuciła jego oświadczyny i odeszła.
  • Tamara Taylor jako Susan Lloyd, żona Michaela i matka Walta. Zmarła na chorobę krwi.
  • Ronald Guttman jako Angelo Busoni, pacjent szpitala św. Sebastiana, gdzie Jack przeprowadził na nim specjalną operację ratującą mu życie. Niestety, operacja nie powiodła się i Angelo umarł.
  • Archie Ahuna jako Tito, dziadek Hugo. Zmarł na ataku serca.
  • Hakeem Kae-Kazim jako Emeka, dowódca ludzi, którzy kradli szczepionki, które były przysyłane do kościoła Yemiego. Został zabity przez Mr. Eko.
  • Željko Ivanek jako Edmund Burke, były mąż Juliet.
  • Patrick J. Adams jako Peter Talbot, jego matka związała się z Anthonym Cooperem. Poszukiwał Johna by ten powiedział mu czy Anthony to dobry partner dla jego matki.
  • James Horan jako Wayne Janssen, biologiczny ojciec Kate.
  • Mackenzie Astin jako Tom Brennan, przyjaciel Kate z dzieciństwa.
  • Jeff Perry jako Frank Duckett, Amerykanin, sprzedawca w sklepie z krewetkami w Australii. Hibbs powiedział Jamesowi, że Duckett jest prawdziwym Sawyerem.
  • Jacob Witkin jako Howard L. Zukerman, zamożny brytyjski producent serialu pt. „Expose”. Mieszkał we wspaniałej posiadłości w Sydney. Wielokrotnie był żonaty. Miał romans z gwiazdą „Expose”, Nikki, a ta razem z jego kucharzem Paulo otruli go.
  • Donnie Keshawarz jako Essam Tasir, przyjaciel Sayida ze studiów. Został zwerbowany wraz z Sayidem do akcji terrorystycznej. Sayid będąc agentem CIA w ostatniej chwili ostrzegł Essama i zamierzał mu dać szansę ucieczki, lecz ten czując się zdradzony przez przyjaciela popełnił samobójstwo strzelając sobie w usta.
  • Adetokumboh McCormack jako Yemi Tunde, brat Eko. Był księdzem. Zginął zastrzelony przez żołnierzy.
  • Tony Lee jako Jae Lee, przyjaciel i nauczyciel Sun. Nauczył ją języka angielskiego, co znacznie ułatwiło jej komunikację z resztą rozbitków na wyspie. Jae był także jej kochankiem, lecz zostało to udaremnione przez ojca Sun. Niedługo po tym, popełnił samobójstwo wyskakując z okna swego apartamentu.
  • Aaron Gold jako Jason McCormack, przestępca, który strzelił do Any-Lucii podczas jednej z akcji policyjnych. Kobieta była w ciąży i wskutek postrzału straciła swoje nienarodzone dziecko.
  • Pierre Olivier jako Olu, przemytnik narkotyków, który pracował z Eko i Goldie.
  • Ronald Revels jako Golodie, nigerijski handlarz narkotyków. Pracował dla Mr. Eko i Olu. Zginął w katastrofie samolotu przemytników.

Członkowie ekspedycji francuskiej | edytuj kod

Lot 316 | edytuj kod

  • Zuleikha Robinson jako Ilana, eskortowała Sayida za zabójstwo Petera Avellino. Zginęła po powrocie z „Czarnej Skały” nieuważnie rzucając na ziemię torbę z laskami dynamitu, co spowodowało wybuch.
  • Saïd Taghmaoui jako Caesar. Zabity przez Bena.
  • Brad William Henke jako Bram, próbował nakłonić Milesa do zrezygnowania z pracy dla Charlesa Widmore’a.
  • Kavita Patil jako Rupa Krishnavani, stewardesa. Zginęła podczas katastrofy samolotu.

Inicjatywa DHARMA | edytuj kod

  • Doug Hutchison jako Horace Goodspeed, matematyk w Inicjatywie Dharma. Miał dwie żony: Olivię i Amy. Z tą drugą miał syna – Ethana. Był obecny przy narodzinach Bena i śmierci jego matki. Pomógł Rogerowi znaleźć pracę na wyspie. Został zabity podczas czystki.
  • Patrick Fischler jako Phil, jeden z pracowników Inicjatywy DHARMA, jeden z członków ochrony. Został zabity przez wielki spadając słup, na który się nadział.
  • Leslie Ishii jako Lara Chang, żona Pierre’a Changa i matka Milesa Straume’a. Wraz z synem opuściła Wyspę, gdy jej mąż zdał sobie sprawę, że Jack, Kate, Sawyer, Hugo, Juliet, Daniel i Miles są z przyszłości.
  • Eric Lange jako Stuart Radzinsky, człomek Inicjatywy DHARMA, operator stacji Płomień. Później został partnerem Kelvina Inmana jako operator stacji Łabędź. W tym miejscu popełnił też samobójstwo.
  • Clancy Brown jako Kelvin Joe Inman, żołnierz armii amerykańskiej. Nakłaniał Sayida do torturowania jego byłego dowódcy, Tariqa. Kilkanaście kilometrów przed Bagdadem wypuścił Sayida na wolność. Kelvin był członkiem Dharmy. Został wysłany na wyspę do Stacji Łabędź, gdzie wraz ze swoim partnerem Radzinskym kontrolował ładunek elektromagnetyczny. Jakiś czas później Radzinsky popełnił samobójstwo. Po jakimś czasie Kelvin znalazł wyrzuconego na brzeg Desmonda, z którym przez kolejne trzy lata wspólnie naciskał przycisk. Przez ten czas kończył rysować mapę zapoczątkowaną przez Radzinskiego. W ukryciu przed swoim partnerem planował ucieczkę z wyspy. 22 września 2004 Kelvin udał się do łodzi by odpłynąć. Desmond śledząc go odkrył jego zamiary i zabił go przypadkiem podczas szamotaniny.
  • Jon Gries jako Roger Linus, ojciec Benjamina Linusa i mąż Emily. Był pracownikiem Inicjatywy Dharma – woźnym i kierowcą vana. Na jego roboczym uniformie umieszczone było logo stacji Łabędź, jego imię oraz funkcja – „Work Man”. Został zamordowany przez Bena podczas czystki.
  • William Sanderson jako Oldham, zajmował się przesłuchiwaniem/torturowaniem ludzi. Zginął podczas czystki.

Serie i ich fabuła | edytuj kod

Przegląd sezonów | edytuj kod

 Osobne artykuły: Lista odcinków serialu Zagubieni, Zagubieni (seria 1), Zagubieni (seria 2), Zagubieni (seria 3), Zagubieni (seria 4), Zagubieni (seria 5)Zagubieni (seria 6).

Seria 1 (1-44 dni po katastrofie) | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 1). „Chatka” Sawyera, zbudowana z pozostałości samolotu

22 września 2004 na tajemniczej wyspie na Pacyfiku rozbija się samolot lecący z Sydney do Los Angeles. 48 pasażerów cudem uchodzi cało z katastrofy. Jeden z rozbitków, chirurg Jack Shephard, organizuje pomoc medyczną dla rannych, stając się tym samym nieformalnym liderem otaczających go ludzi. Nadzieje na ratunek z zewnątrz okazują się płonne – samolot przed upadkiem zmienił kurs o setki mil, podążając w nieznanym kierunku. Grupa ocalałych musi porzucić swoje dotychczasowe życie, zamieszkując w coraz bardziej tajemniczym i nieprzyjaznym miejscu. Odkrywają jednak szybko, iż na wyspie nie są sami. Już pierwszej nocy słyszą dobiegające dziwne dźwięki z dżungli, które później okazują się być wydawane przez dziwny byt w postaci czarnego dymu. Później odkrywają coraz to nowe dziwne zjawiska – krążąc po dżungli słyszą szepty, niektórzy rozbitkowie widzą nawet dawno zmarłe, bliskie im osoby. Nie mając nadziei na ratunek zagubieni coraz bardziej zadomawiają się na plaży. Wkrótce dwoje z nich – John Locke i Boone – odkrywają tajemniczy właz. Przez wiele dni starają się go otworzyć, a tymczasem reszta zagubionych zmaga się z mieszkańcami wyspy, określanymi przez nich jako Inni. Jako, iż Inni porywają niektórych rozbitków, stają się wrogiem numer jeden ocalałych z katastrofy. Wspólnymi siłami udaje im się w końcu otworzyć dziwny właz. Tak kończy się pierwszy sezon.

Seria 2 (45-67 dni po katastrofie) | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 2). Pala Ferry – przystań, przy której rozgrywały się finałowe sceny sezonu drugiego

Okazuje się, że bunkier był niegdyś częścią projektu Inicjatywy DHARMA – tajemniczej organizacji, która przeprowadzała na wyspie badania. Locke odkrywa w stacji Łabędź Desmonda, człowieka, który rozbił się na wyspie trzy lata wcześniej i został przyprowadzony do bunkra przez niejakiego Kelvina. Przez cały ten czas razem z nim dbał o to, aby co 108 minut wpisać kod (4, 8, 15, 16, 23, 42) do komputera, przekonany, że dzięki temu ratuje świat. Podczas całego drugiego sezonu niektórzy rozbitkowie coraz bardziej zadomowiają się w bunkrze, jednocześnie mając coraz większe wątpliwości co do konsekwencji niewciśnięcia przycisku. Jednoczą się także z ludźmi z tylnej części samolotu, którzy rozbili się w innej części wyspy. John Locke odkrywa inną stację DHARMY, służącą do monitorowania innych i ogląda film instruktażowy, w którym jest wyraźnie powiedziane, że wciskanie przycisku w stacji Łabędź to jedynie test psychologiczny na wytrzymałość ludzi pełniących to zadanie przez długi czas. Locke postanawia sprawdzić, co się stanie jeśli przycisk nie zostanie wciśnięty. Okazuje się jednak, że testowi poddawana była załoga ze stacji Perła (obserwacyjnej), a nie z Łabędzia – czy będą dalej pełnić swoje zadanie, czy sprzeciwią się nieludzkiemu traktowaniu skazanych na ratowanie świata ludzi w stacji Łabędź. Okazuje się, że wpisywanie kodu powstrzymywało uwolnienie olbrzymiej energii elektromagnetycznej, w którą zasobna jest wyspa. W ostatniej chwili Desmond zdobywa się na bohaterski czyn i przekręca kluczyk stacji awaryjnej, w nie do końca określony sposób powodując implozję bunkra i zapobiegając tym samym zagładzie świata[22]. W tym samym czasie Innym – dzięki zdradzie jednego z rozbitków, Michaela, któremu pozwalają wrócić do cywilizacji na łodzi – udaje się porwać Jacka, Kate i Sawyera.

Seria 3 (68-91 dni po katastrofie) | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 3). Pożywienie rozbitków – prowiant DHARMA

Sezon trzeci koncentruje się na Innych, ich przeszłości i życiu na wyspie. Okazuje się że ich lider – Benjamin Linus – porwał Jacka Shepharda, ponieważ ten jest lekarzem, a Ben ma guza na kręgosłupie i wymaga natychmiastowej operacji. Aby zmusić do niej Jacka, wykorzystuje jego przyjaciół, Kate i Sawyera. Operacja zostaje przez Jacka wykonana, a po kilku walkach z Innymi Kate i Sawyer uciekają. Jack postanawia zostać wśród Innych, gdyż Ben obiecuje mu wydostanie się z wyspy na pokładzie łodzi podwodnej. Kate wyrusza na misję ratunkową i jest zaskoczona, że Jack wcale nie chce odejść od Innych. Ten zdradza jej, że jak tylko dotrze do cywilizacji, wróci z pomocą. Jednak szansę na to niszczy John Locke, który wysadza łódź, mając własne plany wobec mieszkańców wyspy.

Ben zdradza Locke’owi, że Inni nie są pozostałościami po członkach Inicjatywy DHARMA, tylko rdzennymi mieszkańcami wyspy, a naukowcy zostali przez nich wybici. Na dowód pokazuje mu dół ze szkieletami. Po postrzeleniu przez Linusa ląduje w nim i Locke. John próbuje popełnić samobójstwo, jednak zostaje powstrzymany przez zjawę Walta, która mówi mu, że ma zadanie do wykonania. Tymczasem rozbitkowie natrafiają na Naomi – spadochroniarkę, która wyjaśnia im, że została wysłana przez Penelope Widmore w poszukiwaniu jej ukochanego, Desmonda.

Łódź podwodna, która została wysadzona w powietrze przez Locke’a

Inni postanawiają wyruszyć silną grupą na plażę, by porwać wszystkie kobiety w ciąży do swoich badań. Wkrótce dochodzi do ostatecznej konfrontacji pomiędzy nimi a zagubionymi. Bernard, Jin i Sayid zostają na plaży, przygotowując zasadzkę, podczas gdy Jack prowadzi wszystkich do wieży transmisyjnej, aby wyłączyć nadawany przez nią komunikat o pomoc (ustawiony szesnaście lat wcześniej przez Rousseau). W ten sposób mogliby połączyć się telefonem satelitarnym Naomi z resztą jej załogi, która znajduje się na statku kilkadziesiąt mil od wyspy.

Tymczasem Charlie i Desmond wyruszają do kolejnej stacji DHARMY – Zwierciadła – by wyłączyć urządzenie blokujące wszelkie sygnały nadawane z wyspy. Spotykają tam dwie kobiety należące do Innych, ale wkrótce udaje im się je obezwładnić. Charlie wyłącza urządzenie i od razu odbiera transmisję przychodzącą na wyspę. Okazuje się że to Penelope Widmore, poszukująca Desmonda. Dowiaduje się od niej, że wcale nie wysłała Naomi ani żadnego statku poszukiwawczego. Wtedy też część stacji, w której znajduje się Charlie, zostaje na skutek działania jednego z Innych zalana wodą. Charlie topi się. Przed śmiercią udaje mu się przekazać Desmondowi wiadomość, że ludzie z frachtowca Naomi nie przybyli ich uratować.

Sayid, Jin i Bernard zabijają wielu Innych, ale ostatecznie zostają pochwyceni. Ben postanawia spotkać się z Jackiem. Dochodzi do konfliktu i lider Innych zostaje przez Jacka pobity i związany. W końcu Sayid, Jin i Bernard (przy pomocy Sawyera, Hugo i Juliet) rozprawiają się na plaży z Innymi, którzy przetrwali zasadzkę, a grupa Jacka wyłącza wieżę transmisyjną, blokującą sygnał z telefonu Naomi. Gdy kobieta ma już połączyć się ze swoim statkiem, zostaje zabita przez Locke’a ciosem noża w plecy. John mówi, że ludzie ze statku są dla nich zagrożeniem, ale Jack mu nie wierzy i kontaktuje się z niejakim Minkowskim, który zapewnia, że za chwilę po nich będą.

W finałowym odcinku trzeciego sezonu pojawiają się sceny z życia Jacka i Kate po wydostaniu się z wyspy.

Seria 4 (92-101 dni po katastrofie) | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 4).

Akcja Sezonu 4. zaczyna się zaraz po zakończeniu akcji Sezonu 3. Rozbitkowie nie są zgodni, co do tego, czy zaufać ludziom z frachtowca. Niektórzy uważają, że jest to ratunek (Jack, Kate), inni (Locke, Sawyer, Hugo) – że ludzie ci przybyli na wyspę po to, by ich zlikwidować. Drugą tezę potwierdza fakt, że Charlie na krótko przed śmiercią przekazał wiadomość, iż to nie jest statek Penelope. Z tego powodu duża część rozbitków postanawia przyłączyć się do Locke’a i poszukać schronienia w wiosce należącej niegdyś do Innych (teraz opuszczonej). Jack i Kate zostają sami i wkrótce spotykają dwóch pierwszych członków ekipy ratunkowej – Daniela Faradaya i Milesa. Tymczasem grupa Locke’a natrafia na Charlotte, kolejną członkinię ekipy Naomi i postanawiają wziąć ją ze sobą. Jack i reszta znajdują pilota helikoptera, na którym zespół ze statku dostał się na wyspę. Wtedy obcy wyjawiają im, że są tu po Benjamina Linusa, twierdząc przy tym, że ich pracodawca nie zdradził im szczegółów, po co mu ten człowiek. Sayid prosi pilota, by poleciał z nim na statek, ale ten stawia warunek – Sayid ma mu przyprowadzić Charlotte. Sayid idzie więc do Locke’a i wymienia Milesa na kobietę. Wkrótce odlatuje z wyspy wraz z pilotem, Desmondem i ciałem Naomi.

Lecąc przez burze, Desmond nagle przenosi się mentalnie do roku 1996, kiedy to służył w wojsku. Od tej pory co jakiś czas jest w dwóch rzeczywistościach jednocześnie, zapominając kompletnie o wydarzeniach z 2004 roku. Okazuje się, że ta przypadłość dotknęła już odwiedzających wyspę, którzy w ostatnim czasie ulegli napromieniowaniu. Pomoc otrzymuje Desmond od Daniela Faradaya, który w ukryciu prowadził badania nad paradoksem czasowym na Uniwersytecie w Oxfordzie i który doradza mu znaleźć stałą dla obu światów. Wybór pada na dawną narzeczoną Desmonda – Penelope Widmore.

W nocy z obozu Jacka znikają Daniel i Charlotte, Jack i Juliet wyruszają ich tropem. Po drodze spotykają Harper – psycholog z obozu Innych, która nagle pojawia się i znika. Juliet przypomina sobie pierwsze miesiące na wyspie, romans z Goodwinem i zazdrość Bena. Tymczasem Dan i Charlotte spotkają w dżungli Kate wracającą z obozu Locke’a, z którego została wygnana. Charlotte ogłusza ją. Godzinę później Jack i Juliet znajdują Kate, dziewczyna odzyskuje przytomność i opowiada, co się stało. Po chwili jednak znika. Tymczasem w obozie Locke' a John wyciąga Bena z więzienia i daje mu ostatnią szansę: albo zdradzi mu jakąś tajemnicę Wyspy albo zginie. Ben w ostatniej chwili ratuje swoje życie i pokazuje Johnowi film z Charlesem Widmorem oraz wyjaśnia, że ekipa ratownicza i frachtowiec zostały wynajęte przez multimilionera, aby przejąć kontrolę nad Wyspą i jej niezwykłymi właściwościami. Ben zdradza także Johnowi, że jego szpiegiem na frachtowcu jest Michael. Jack i Juliet docierają do stacji „Burza”, w której ukryli się Dan i Charlotte. Gdy Juliet wchodzi do środka widzi, jak para próbuje zlikwidować pokłady ukrytego w stacji gazu trującego, którego Ben może użyć do zatrucia wszystkich mieszkańców Wyspy. Operacja udaje się.

Sun i Jin zastanawiają się, gdzie zamieszkają po opuszczeniu wyspy, planują także imię dla swojego nienarodzonego dziecka (Jin chce, żeby dziewczynka nazywała się Ji Yeon). Dowiadujemy się także, co się działo z Michaelem Dawsonem i jego synem Waltem po opuszczeniu przez nich wyspy. Ekipa żołnierzy z frachtowca dociera na wyspę i wcale nie są pokojowo nastawieni do rozbitków. Z ich rąk ginie córka Bena – Alex oraz inni rozbitkowie. Celem żołnierzy jest porwanie lidera innych – Bena, który ma jakieś zatargi z Charlesem Widmorem, co im się udaje. Claire znika tajemniczo w dżungli, przez co Aaron trafia pod opiekę Sawyera. W międzyczasie Locke wykonuje misję powierzoną mu przez tajemniczego Jacoba za pośrednictwem Christiana Shepharda (ojca Jacka).Misja polega na „przesunięciu wyspy”. W tym celu Locke i Ben kierują się do stacji szóstej o nazwie „Orchidea”, gdzie kiedyś prowadzono doświadczenia nad czasem i przestrzenią. Ben rozsadza skarbiec, za którym znajduje się źródło negatywnie naładowanej, nieznanej materii, umożliwiającej tymczasowe przemieszczanie się. John ma zostać i dowodzić grupą Innych. Za pomocą szalupy ludzie z wyspy są przewożeni na frachtowiec. Jack, Kate, Sayid, Sun, Hurley, Sawyer i Aaron lecą helikopterem na frachtowiec. Ze względu na przedziurawiony bak Sawyer, by odciążyć pojazd, postanawia wrócić na wyspę. Po uzupełnieniu paliwa i zabraniu ze sobą Desmonda odlatują, ratując się przed wybuchem bomby na frachtowcu. Jinowi i Michaelowi nie udaje się uciec ze statku. Zagubieni w helikopterze nie dolatują jednak do wyspy, bo Ben ją „przesunął”, sam będąc zmuszonym ją opuścić. Wodują w oceanie, gdzie znajduje ich Penelope Widmore. Desmond pozostaje ze swoją od dawna szukaną kobietą.

Sześciu rozbitków lotu Oceanic 815 wraca do domu. Jack za namową Locka postanawia chronić rozbitków pozostałych na wyspie przed Widmorem i przekonuje resztę do zafałszowania całej zaszłej historii. W ten sposób media dowiadują się, że nikt więcej nie przeżył, a mistyfikacja rozbitego samolotu z pasażerami nie zostaje ujawniona. Jack początkowo zamieszkuje z Kate i razem wychowują Aarona. Potem jednak rozchodzą się, a lekarz popada w nałóg. Sayid traci swą żonę, jednak gdy odnajduje go Ben, poznaje jej zabójcę i mści się na nim. Odtąd pomaga Benowi w walce z Widmorem. Hugo nie może odnaleźć się w nowej rzeczywistości, prześladują go widzenia zmarłych osób z wyspy i nachodzący go znany układ tajemniczych liczb. Trafia do kliniki dla psychicznie chorych, z której zabiera go Sayid. Sun przejmuje firmę ojca i odnajduje Widmora. Po paru latach Ben przekonuje Jacka, że ci, którzy wyspę opuścili, muszą powrócić. Dotyczy to nawet posądzonego o samobójczą śmierć Locke’a.

Seria 5 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 5).

Emisja 17 odcinków 5 sezonu rozpoczęła się 21 stycznia, a skończyła 13 maja 2009 w stacji ABC. W Polsce piąty sezon emitowany był przez platformę cyfrową n. Pierwsze odcinki wyemitowano 28 stycznia 2009. Kolejną Polską stacją, która emituje 5 sezon LOST jest AXN. Premiera piątej serii odbyła się w piątek, 17 kwietnia 2009 o godzinie 22:00. Emisja finału piątego sezonu składającego się z dwóch odcinków została rozłożona na dwa tygodnie. Odcinki finałowe zostały wyemitowane na antenie AXN kolejno 31 lipca i 7 sierpnia. AXN rozpoczęło emisję powtórkową piątego sezonu w piątek, 21 sierpnia o godzinie 15:00. Kolejne odcinki powtórkowe były emitowane w dni powszednie o tej samej porze. Emisja powtórkowa zakończyła się dnia 14 września po wyemitowaniu drugiej godziny odcinka finałowego.

Seria 6 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zagubieni (seria 6).

Emisja 18 odcinków ostatniego, szóstego sezonu rozpoczęła się 2 lutego 2010. W Polsce szósty sezon dostępny był od 9 lutego 2010 za pośrednictwem usług VOD platformy n (nSeriale) i Cyfry +.

Nagrody i nominacje[23] | edytuj kod

Nagrody Emmy | edytuj kod

Serial łącznie zdobył 10 nagród Emmy oraz 51 nominacji do tej nagrody[24].

Złote Globy | edytuj kod

Golden Reel Awards | edytuj kod

Satellite Awards | edytuj kod

Saturny | edytuj kod

TCA Awards (Nagrody Stowarzyszenia Krytyków Filmowych) | edytuj kod

Teen Choice Awards | edytuj kod

WGA Awards (Nagrody Gildii Amerykańskich Scenarzystów) | edytuj kod

Inne nagrody | edytuj kod

Oglądalność | edytuj kod

Widzowie TVP1 | edytuj kod

Według danych AGB Nielsen Media Research.
Uwaga: 12 października 2006 oraz od 26 października 2006 do 23 listopada 2006 w statystykach przedstawiane są dane TNS OBOP.

Widzowie AXN | edytuj kod

Pierwszy sezon emitowany w telewizji AXN oglądało średnio 126 700 widzów[53]. Drugi sezon, podobnie jak pierwszy, również przyciągnął przed telewizory setki tysięcy widzów. Średnia oglądalność wyniosła 164 648 osób, udział 1,02%. Najwyższą oglądalność odnotował odcinek z 9 kwietnia 2006 roku, który oglądało 245 634 osób. To najlepszy wynik w historii stacji AXN[54].

Według danych AGB Nielsen Media Research.

Widzowie ABC | edytuj kod

Wydanie na DVD | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

 Wykaz literatury uzupełniającej: Zagubieni.

Przypisy | edytuj kod

  1. Lost: About the Show. [dostęp 31 lipca 2008].
  2. Tim Ryan: High filming costs force ABC network executives to consider relocating. [dostęp 31 lipca 2008].
  3. Lista nagród dla serialu Lost: Zagubieni w IMDb. [dostęp 31 lipca 2008].
  4. Zbliża się koniec „Zagubionych”. Onet.pl. [dostęp 31 lipca 2008].
  5. Łukasz Muszyński: Więcej „Zagubionych” w następnych sezonach. filmweb.pl. [dostęp 31 lipca 2008].
  6. David Bernstein: Cast Away. Chicago magazine, sierpień 2007.
  7. Olga Craig: The man who discovered Lost – and found himself out of a job. The Daily Telegraph, 2005-08-14.
  8. Jeff Jensen: When Stephen King met the Lost boys.... EW.com. [dostęp 2007-11-24].
  9. Burk, Bryan, Lost – Kompletny Sezon Pierwszy DVD (dodatki), Buena Vista Home Entertainment, 6 września 2005
  10. Tim Ryan: New series gives Hawaii 3 TV shows in production. Honolulu Star-Bulletin, 2004-05-17.
  11. Robert Bianco: A good season, with reason. USA Today, 2005-04-26.
  12. Oficjalny podcast „Zagubionych” z 9 stycznia 2006
  13. Lost: Season 1 Original Soundtrack- Amazon.com
  14. Lost: Season 2 Original Soundtrack- Amazon.com
  15. Kristin Veitch: Lost Secrets Found!. E! Online, 2004-10-16.
  16. Katherine Nichols: Lost Home. Honolulu Star-Bulletin, 2006-05-21.
  17. Tim Ryan: Reel News. Honolulu Star-Bulletin, 2005-08-24.
  18. Tara Godvin: Oahu plays the world. Honolulu Star-Bulletin, 2005-05-25.
  19. „Zagubieni” już dostępni w telewizji n. Onet.pl. [dostęp 1 sierpnia 2008].
  20. ABC ANNOUNCES PREMIERE OF SIXTH AND FINAL SEASON OF LOST (2/2/10) (ang.). abcmedianet.com. [dostęp 2020-06-24].
  21. LOSTSeries Finale Confirmed for SUNDAY May 23rd (ang.). the-odi.blogspot.com. [dostęp 2020-06-24].
  22. Wypowiedzi twórców w odcinkach specjalnych Zagubionych – Lost: The Answers (odcinek wyemitowany 17 maja 2007, przed ostatnim odcinkiem 3 sezonu) oraz Lost: Past, Present and the Future (odcinek wyemitowany 31 stycznia 2008, przed pierwszym odcinkiem 4 sezonu).
  23. Lista nagród dla serialu Lost: Zagubieni w IMDb. [dostęp 31 lipca 2008].
  24. a b lista nagród i nominacji zdobytych przez serial LOST (Oficjalna strona nagród Emmy). [dostęp 2016-04-04].
  25. Carrie Ann Inaba and Bobby Lee Announce the Nominees for the 2008 JC Penney Asian Excellence Awards. asianconnections.com. [dostęp 31 lipca 2008].
  26. 'Zagubieni' z mniejszą widownią niż rok temu. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  27. 'Zagubieni' stracili widzów, ale przegrali tylko z serialami TVN-u. WirtualneMedia.pl. [dostęp 27 października 2008].
  28. Telewizja TVN lepsza od Polsatu. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  29. TVN wyprzedziła TVP2. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  30. Coraz słabsze wyniki Polsatu. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  31. „Taniec z gwiazdami” dalej hitem TVN. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  32. TVP1 znów na czele. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  33. Polsat traci widzów. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  34. Kolejny sukces 'Tańca z gwiazdami'. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  35. TVN znów przed TVP2. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  36. Telewizyjne podsumowanie tygodnia. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  37. Dane z okresu 02.10.2006 – 08.10.2006. AGB Nielsen Media Research. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  38. Polsat znów przed TVN. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  39. TVP2 goni TVP1. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  40. Polsat w górę. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  41. Oglądalność: 2x12 i 2x13. chaotic.blox.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  42. 19-25.12.2005. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  43. Słabe wyniki Polsatu. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  44. Ostatni tydzień 2005 roku. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  45. Polsat znów wyprzedził TVN. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  46. Pierwszy tydzień 2005 roku w telewizji. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  47. TVN wyprzedziła TVP2. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  48. Podsumowanie tygodnia. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  49. TVP2 w górę, traci TVN i Polsat. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  50. TVP1 i Polsat w górę. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  51. Podsumowanie tygodnia. WirtualneMedia.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  52. Oglądalność finału 2 sezonu. chaotic.blox.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  53. „Zagubieni” biją rekordy w AXN. Filmweb.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  54. Druga seria „Zagubionych” bije rekordy popularności. Filmweb.pl. [dostęp 6 sierpnia 2008].
  55. Final audience and ratings figures. The Hollywood Reporter, 2005-05-27. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-12-26)].
  56. 2005-06 primetime wrap. The Hollywood Reporter, 2006-05-26. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-29)].
  57. 2006-07 primetime wrap. The Hollywood Reporter, 2007-05-25. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-05-28)].
  58. ABC Medianet, (3 czerwca 2008) „Season Program Rankings (Through 6/1/08)”. Odebrany 4 czerwca 2008.
  59. Lost - The Complete First Season (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  60. Lost - The Complete First Season (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  61. Lost: Zagubieni sezon 5. kolekcjonerdvd.pl. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  62. Lost - The Complete Second Season (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  63. Lost - Season 2 DVD (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  64. Lost: Zagubieni sezon 2. Imperial Cinepix. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  65. Lost: Season 3 - The Expanded Experience (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  66. Lost - Season 3 DVD (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  67. Lost: Zagubieni sezon 3. Imperial Cinepix. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  68. Lost: Season 4 - The Expanded Experience (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  69. Lost - Season 4 (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  70. Lost: Zagubieni sezon 4. Imperial Cinepix. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  71. Lost: Season 5 (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  72. Lost - Season 5 (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  73. Lost: Zagubieni sezon 5. kolekcjonerdvd.pl. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  74. Lost: Season 6 - Final Season (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  75. Lost - Season 6 (ang.). Amazon.com. [dostęp 2018-06-27].
  76. Lost: Zagubieni sezon 5. kolekcjonerdvd.pl. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (serial telewizyjny):
Na podstawie artykułu: "Zagubieni" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy