Zatoka Skoszewska


Na mapach: 53°46′18″N 14°36′47″E/53,771667 14,613056

Zatoka Skoszewska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zatoka Skoszewska (do 1945 niem. Paulsdorfer Bucht) – zatoka Zalewu Szczecińskiego[1], w jego wschodniej części nad Równiną Goleniowską i Wybrzeżem Trzebiatowskim. Głębokości Zatoki Skoszewskiej dochodzą do 3,8 m i są największymi spośród innych zatok na zalewie[2].

Na północ od zatoki rozpoczyna się cieśnina Głęboki Nurt przechodząca dalej w cieśninę Dziwnę.

W pobliżu zatoki położona jest wieś Skoszewo od której wzięła swą nazwę.

Powierzchnia dna Zatoki Skoszewskiej charakteryzuje się największą (na zalewie) ilością odsypów muszlowych lub kolonii żywych małży – racicznicy zmiennej[2].

Bezpośredni brzeg od Wolina do Skoszewa stanowią namuły torfiaste lub torfy na piaskach i mułach rzeczno-rozlewiskowych[2].

Większa południowa część Zatoki Skoszewskiej należy do gminy Stepnica, natomiast północno-wschodnia przy wsi Skoszewo do gminy Wolin.

Nazwę Zatoka Skoszewska wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę zatoki – Paulsdorfer Buch[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. a b c Ukształtowanie dna zbiornika i właściwości osadów. W: Andrzej Osadczuk: Zalew Szczeciński : środowiskowe warunki współczesnej sedymentacji lagunowej. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2004, s. 17, 42-43. ISBN 83-7241-436-X.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 2 kwietnia 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 29, poz. 445, s. 15)
Na podstawie artykułu: "Zatoka Skoszewska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy