Zbigniew Zapasiewicz


Zbigniew Zapasiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Zbigniewa Zapasiewicza na warszawskim Cmentarzu Komunalnym d. Wojskowym na Powązkach zaprojektowany przez Krzysztofa Ostrzeszewicza Gwiazda Zbigniewa Zapasiewicza w Alei Gwiazd w Łodzi (2006)

Zbigniew Jan Zapasiewicz (ur. 13 września 1934 w Warszawie, zm. 14 lipca 2009 tamże[1]) – polski aktor, reżyser i pedagog[2].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Zbigniewa Zapasiewicza, działacza społecznego. Jego rodzina była związana z teatrem, jego wujami byli aktor Jan Kreczmar i reżyser teatralny Jerzy Kreczmar. Był żonaty z aktorką Olgą Sawicką.

W latach 1951–1952 studiował na wydziale chemii Politechniki Warszawskiej. W 1956 ukończył warszawską PWST, gdzie od roku 1987 był profesorem. Wcześniej, w latach 1969–1971, był prodziekanem wydziału aktorskiego; od 1979 docentem na wydziale reżyserii tej uczelni, w latach 1981–1984 dziekanem tego wydziału, a w latach 1984–1987 prodziekanem.

Debiutował rolą Ewarysta Galois w Ostatniej nocy według Leopolda Infelda w Teatrze Młodej Warszawy w 1956. Na ekranie zadebiutował w 1963.

Grał kolejno w teatrach: Młodej Warszawy i Klasycznym (1956–1959), Współczesnym (1959–1966), Dramatycznym (1966–1983). Powszechnym (1983–1987). W latach 1987–1990 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego. Następnie pracował w zespole Teatru Polskiego w Warszawie. W ostatnich latach życia ponownie związał się z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Przez wiele lat był stałym współpracownikiem krakowskiego Teatru STU.

Dwukrotny laureat Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, za wybitne kreacje aktorskie (1973) oraz za kreacje  aktorskie w „Kosmosie” Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym i „Zapasiewicz gra Becketta” w Teatrze Powszechnym w reżyserii Antoniego Libery (2006).

Jako aktor, był również wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia[3].

Zmarł na raka wątroby. Zgodnie z jego ostatnią wolą urna z jego prochami została pogrzebana 22 lipca 2009 w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII30-tuje-1)[4].

Filmografia | edytuj kod

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. E-teatr: Zbigniew Zapasiewicz nie żyje (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2009-07-14].
  2. Zapasiewicz Zbigniew, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2018-09-04] .
  3. Zbigniew Zapasiewicz w bazie e-teatr.pl
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. Układanie życia w bazie filmpolski.pl
  6. M.P. z 2010 r. nr 8, poz. 74.
  7. M.P. z 2001 r. nr 21, poz. 340 – pkt 2.
  8. Odznaczenia dla wybitnych twórców i działaczy kultury. „Dziennik Polski”. Nr 175 (9456), s. 2, 26 lipca 1974. 
  9. Pogrzeb Zbigniewa Zapasiewicza (pol.). 2009-07-22. s. mk.gov.pl. [dostęp 2009-08-09].
  10. Dziennik Polski, r. XXXVI, nr 156 (11212), s. 2.
  11. Wielki Splendor - nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. Polskie Radio SA, 2008-12-01. [dostęp 14 maja 2012].
  12. Warszawa. Gala na 80-lecie Polskiego Radia.. e-teatr.pl. [dostęp 2013-10-27].
  13. Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
  14. Zbigniew Zapasiewicz. „Nowiny”, s. 8, Nr 192 z 6-7 września 1980. 
  15. Laureat w kategorii Teatr 2006 (pol.). norwid.mazovia.pl. [dostęp 2015 01 10].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Zapasiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy