Zbigniew Zapasiewicz


Zbigniew Zapasiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Zbigniewa Zapasiewicza na warszawskim Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowym) na Powązkach, zaprojektowany przez Krzysztofa Ostrzeszewicza Gwiazda Zbigniewa Zapasiewicza w Alei Gwiazd w Łodzi (2006)

Zbigniew Jan Zapasiewicz (ur. 13 września 1934 w Warszawie, zm. 14 lipca 2009 tamże[1]) – polski aktor, reżyser i pedagog[2].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Do liceum chodził na Żoliborzu[3]. Studia wyższe rozpoczął w 1951 na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Przerwał je po roku, po przyjęciu na Wydział Aktorski w PWST. Studiowanie zakończył w 1956, a jego wykładowcami byli, m.in.: Jan Kreczmar, Marian Wyrzykowski, Bohdan Korzeniewski, Zofia Małynicz, Stanisława Perzanowska, Maria i Edmund Wiercińscy[4]. Od 1969 do 1971 był prodziekanem Wydziału Aktorskiego; od 1979 docentem na Wydziale Reżyserii tej uczelni, w latach 1981–1984 dziekanem tego wydziału, a w latach 1984–1987 prodziekanem. W 1992 otrzymał nominację na profesora sztuk teatralnych[5].

Aktorski debiut to rola Ewarysta Galois w Ostatniej nocy według Leopolda Infelda w Teatrze Młodej Warszawy w 1956. Na ekranie zadebiutował w 1963.

Grał kolejno w teatrach: Młodej Warszawy i Klasycznym (1956–1959), Współczesnym (1959–1966), Dramatycznym (1966–1983). Powszechnym (1983–1987). W latach 1987–1990 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego, gdzie m.in. zwolnił z pracy aktora Jerzego Janeczka[6]. Następnie pracował w zespole Teatru Polskiego w Warszawie. W ostatnich latach życia ponownie związał się z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Był stałym współpracownikiem krakowskiego Teatru STU.

Dwukrotny laureat Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, za wybitne kreacje aktorskie (1973) oraz za kreacje aktorskie w „Kosmosie” Witolda Gombrowicza w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym i „Zapasiewicz gra Becketta” w Teatrze Powszechnym w reżyserii Antoniego Libery (2006).

Jako aktor był współpracownikiem Teatru Polskiego Radia[7].

Życie prywatne | edytuj kod

Syn Zbigniewa Zapasiewicza, lewicującego działacza społecznego i Marii z domu Kreczmar, nauczycielki matematyki[8]. Jego rodzina była związana z teatrem: wujek Jan Kreczmar był aktorem, a wujek Jerzy Kreczmar – reżyserem teatralnym.

Zapasiewicz był żonaty trzy razy z aktorkami: Krystyną Maciejewską, Iwoną Słoczyńską (później przyjęła nazwisko Sydor) i Olgą Sawicką[9].

Zmarł na raka wątroby. Zgodnie z jego ostatnią wolą urna z jego prochami została pogrzebana 22 lipca 2009 w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII30-tuje-1)[10].

Filmografia | edytuj kod

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. E-teatr: Zbigniew Zapasiewicz nie żyje (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2009-07-14].
  2. Zapasiewicz Zbigniew, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2018-09-04] .
  3. Zbigniew Zapasiewicz: W masce cynika, www.rp.pl [dostęp 2021-07-19]  (pol.).
  4. Zbigniew Zapasiewicz: W masce cynika, www.rp.pl [dostęp 2021-07-19]  (pol.).
  5. Zbigniew Jan Zapasiewicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2021-07-18] .
  6. Droga: Jerzy Janeczek kiedyś i dziś – Życie zaczęło mu się walić. aleseriale.pl. [dostęp 2021-07-18].
  7. Zbigniew Zapasiewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2021-04-09] .
  8. Zbigniew Zapasiewicz: W masce cynika, www.rp.pl [dostęp 2021-07-19]  (pol.).
  9. Wirtualna Polska MediaW.P.M. S.A Wirtualna Polska MediaW.P.M., Zbigniew Zapasiewicz: kiedy postawiono mu diagnozę, było już za późno, film.wp.pl, 14 lipca 2017 [dostęp 2021-07-19]  (pol.).
  10. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  11. Układanie życia w bazie filmpolski.pl
  12. M.P. z 2010 r. nr 8, poz. 74.
  13. M.P. z 2001 r. nr 21, poz. 340 – pkt 2.
  14. Odznaczenia dla wybitnych twórców i działaczy kultury. „Dziennik Polski”. Nr 175 (9456), s. 2, 26 lipca 1974. 
  15. Pogrzeb Zbigniewa Zapasiewicza (pol.). 2009-07-22. s. mk.gov.pl. [dostęp 2009-08-09].
  16. Dziennik Polski, r. XXXVI, nr 156 (11212), s. 2.
  17. Wielki Splendor - nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. Polskie Radio SA, 2008-12-01. [dostęp 14 maja 2012].
  18. Warszawa. Gala na 80-lecie Polskiego Radia.. e-teatr.pl. [dostęp 2013-10-27].
  19. Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.
  20. Zbigniew Zapasiewicz. „Nowiny”, s. 8, Nr 192 z 6-7 września 1980. 
  21. Laureat w kategorii Teatr 2006 (pol.). norwid.mazovia.pl. [dostęp 2015 01 10].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Polskie Nagrody Filmowe za najlepszą główną rolę męską Laureaci Nagrody im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Zbigniew Zapasiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy