Zofia Kowerska


Zofia Kowerska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zofia Kowerska z Przewłockich herbu Przestrzał (ur. 11 grudnia 1845 we Wronowie, zm. 20 marca 1929 w Warszawie) – polska powieściopisarka, nowelistka i krytyczka literacka.

Była córką Józefa Przewłockiego i Zofii z Koźmianów (bratanicy Kajetana i Józefa Szczepana), siostrą Konstantego i Marii Gustawowej Świda-Polny.

Nagrodzona przez „Tygodnik Ilustrowany” za nowelę Wydalona, poruszającą temat rugów pruskich. Jej publikacje prasowe miały charakter wychowawczo-patriotyczny. Jest również autorką książek dla dzieci i literatury pedagogicznej. Za rozprawę O wychowaniu macierzyńskim otrzymała nagrodę tygodnika „Bluszcz”. Jej twórczość tłumaczono na język francuski, niderlandzki oraz czeski[1].

Była żoną ziemianina Stefana Franciszka Kowerskiego herbu Białynia (1824–1901), syna Jana Pawła i Brygidy z Niewiarowiczów, z którym miała czworo dzieci[2]:

  • Stanisława Józefa (1869–1940), męża Marii z Popielów (córki Pawła i Marii z Zamoyskich), a po jej śmierci Marii z Horodyńskich (córki Zbigniewa)
  • Zofię (1871–1946), żonę Antoniego Rząda
  • Witolda
  • Wandę (1880–1967), żonę Feliksa Drużbackiego

Wybrana twórczość[1] | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Gajkowska 1991 ↓, s. 485.
  2. Zofia Przewłocka h. Przestrzał (M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego), www.sejm-wielki.pl [dostęp 2017-11-28] .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zofia Kowerska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy