Zygmunt Chrzanowski


Zygmunt Chrzanowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Chrzanowski (ur. 5 kwietnia 1872 w majątku Dziadkowskie, zm. 30 grudnia 1936) − polski polityk, minister.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Od 1909 roku był dyrektorem Warszawskiego Syndykatu Rolniczego, w 1910 roku został prezesem Banku Towarzystw Spółdzielczych[1]. Od 1914 roku był członkiem Ligi Narodowej[2]. Członek Centralnego Komitetu Obywatelskiego w Warszawie (1914-1915). Wybrany członkiem Rady Stanu w 1918 roku[3].

W okresie od 23 października 1918 roku do 4 listopada 1918 był ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Józefa Świeżyńskiego.

Był ekspertem delegacji polskiej na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 roku zajmującym się zagadnieniami gospodarczymi[4].

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera I, rząd 13, grób 1/2)[5].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ryszard Kowalczuk, Papiery wartościowe banków na ziemiach polskich w latach 1871-2000, Rheinhyp-BRE Bank Hipoteczny SA, Warszawa 2000, s. 98
  2. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 572.
  3. Kurjer Poznański, nr 84, rok XIII, 12 kwietnia 1918 roku, [b.n.s]
  4. Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918–1919. przypisy Andrzej Garlicki, Ryszard Świętek, t. I Wrocław 2010, s. 25.
  5. Cmentarz Stare Powązki: CHRZANOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-03-28] .
  6. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 15.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zygmunt Chrzanowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy