Zygmunt Krudowski


Zygmunt Krudowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Krudowski ps. „Zora” (ur. 5 kwietnia 1894, zm. 1939[1]) – legionista, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Por. Zygmunt Krudowski i chor. Henryk Kordzik w okopach 4 pułku piechoty LP Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu odznak honorowych 1 i 3 psp; trzeci z lewej ppłk Zygmunt Krudowski

Zygmunt Krudowski urodził się 5 kwietnia 1894 roku. W czasie kiedy był uczniem gimnazjum w Bochni wstąpił do Związku Strzeleckiego i ukończył niższy kurs oficerski. W roku 1913 Zygmunt Krudowski rozpoczął studia pianistyczne w konserwatorium Krakowskiego Towarzystwa Muzycznego[1].

Po wybuchu I wojny światowej, 16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich[1]. Był oficerem III batalionu 2 pułku piechoty, a następnie oficerem 4 pułku piechoty. 29 września 1914 awansował na chorążego, a 18 stycznia 1915 podporucznika.

Na początku 1920 roku pełnił służbę na stanowisku komendanta placu w Kielcach. 8 lutego 1920 roku został odkomenderowany do składu osobowego inspekcyjnego oficera sztabowego piechoty Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”[2]. 6 marca 1920 roku dowódca Okręgu Generalnego „Kielce” zezwolił mu na zwarcie związku małżeńskiego z Antoniną Rohmówną z Jarosławia. Pełnił wówczas służbę w batalionie zapasowym 4 pułku piechoty Legionów[3]. Antonina była siostrą pułkownika audytora Stanisława Rohma[4]. Zmarła 16 października 1973 roku[5]. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w „grupie byłych Legionów Polskich”. Wówczas pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Pomorze”, w rekrutowanym w Starogardzie 265 pułku piechoty. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w batalionie celnym Nr 5, pozostając w ewidencji 4 pułku piechoty Legionów[6].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 272. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta Kadry Batalionu Zapasowego 61 pułku piechoty w Bydgoszczy[8][9]. W listopadzie 1924 roku został przeniesiony do 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy I batalionu[10]. Następnie został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu[11]. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów piechoty[12][13]. 26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 1 pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[14]. W 1932 roku został dowódcą tego pułku[15]. Na przełomie października i listopada 1931 ukończył dwutygodniowy kurs informacyjno-gazowy w Szkole Gazowej[16], a wiosną 1933 kurs kwalifikacyjny dla dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej i równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V[17]. Z dniem 31 lipca 1934, w wieku 40 lat, został przeniesiony w stan spoczynku[18].

Upamiętnienie | edytuj kod

Jego nazwisko zostało wymienione na tablicy pamiątkowej, umieszczonej w kościele św. Kazimierza w Nowym Sączu w 1988, honorującej dowódców 1 pułku Strzelców Podhalańskich[19].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Wykaz Legionistów ↓.
  2. Dziennik Rozkazów Nr 8 Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” z 8 lutego 1920 roku, pkt 4 Odkomenderowanie.
  3. Dziennik Rozkazów Nr 20 Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” z 6 marca 1920 roku.
  4. Forum dyskusyjne Wielkopolskiego Towarzystwa Genealogicznego GNIAZDO. Informacja Krzysztofa Zgrzebnickiego.
  5. Baza nekrologów.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 31, 715.
  7. W 1924 zajmował 106. lokatę, za majorem Marianem Krudowskim, który został sklasyfikowany ze 105. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
  8. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 544.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 299, 402.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 122 z 18 listopada 1924 roku, s. 681.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 266, 346.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 101, 167.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 21, 615.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 140.
  15. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 13 z 9 grudnia 1932 r., s. 407.
  16. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 r., s. 260.
  17. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 10 z 30 marca 1934 r.
  18. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 r.
  19. Nowy Sącz - tablica upamiętniająca dowódców 1 pułku Strzelców Podhalańskich. miejscapamiecinarodowej.pl. [dostęp 2 kwietnia 2015].
  20. Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 12, s. 371

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zygmunt Krudowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy