Zygmunt Mijakowski


Zygmunt Mijakowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmund Mijakowski (ur. 1949 w Sieradzu) – oficer Wojska Polskiego, pułkownik.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Do wojska wstąpił w 1968 jako podchorąży Wojskowej Akademii Technicznej, którą ukończył w 1972r. W latach 19721975 dowodzi plutonem inżynieryjno - drogowym w 12 pułku pontonowym w Szczecinie. W okresie od 1975 do 1985 pełnił obowiązki starszego inżyniera, a następnie szefa służb technicznych w tym że 12 pułku pontonowym. W końcu 1985 roku został wyznaczony na stanowisko starszego inżyniera w 5 Brygadzie Saperów, gdzie po sześciu miesiącach został szefem służb technicznych – zastępcą dowódcy brygady. Pod jego nadzorem uruchomiono, pierwszą w Wojsku Polskim, stację diagnostyczną sprzętu inżynieryjnego. Był też autorem projektu urządzenia do bateryjnego wbijania pali z promu parku PP-64. W 1988 roku ukończył studia II stopnia na Politechnice Szczecińskiej. W 1995 roku został przeniesiony do pracy w sztabie Pomorskiego Okręgu Wojskowego, na stanowisko szefa Oddziału Zaopatrzenia Techniki i Logistyki POW, a rok później był zastępcą szefa techniki – szefem Oddziału Eksploatacji POW. W 1997 roku odszedł do rezerwy na własną prośbę i pracował jako kierownik filii Wojskowej Agencji Mienia w Szczecinie, a od 1999 roku prowadzi własną działalność gospodarczą[1].

Awanse | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Barszczewski i Jasieński 2001 ↓, s. 279-280.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zygmunt Mijakowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy