Branka (kobieta)


Branka (kobieta) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Porwanie Sabinek – obraz Jacques’a-Louisa Davida

Branka (łac. Raptus puellae "porwanie dziewicy") – słowo branka pierwotnie oznaczało kobietę uprowadzoną siłą w celu zamążpójścia. Był to zwyczaj popularny w starożytnej Grecji, a później w imperium osmańskim.

Niejednokrotnie toczono nawet pojedynki o „zdobycz” wojenną. Adam Mickiewicz tak pisał o brankach: Bo nad wszystkich ziem branki milsze Laszki kochanki – fragment Trzech Budrysów.

W prawodawstwie staropolskim w jednym z czterech artykułów grodzkich porwanie zostało uznane za zbrodnię karaną śmiercią.

Potocznie brankami nazywano też kobiety uprowadzane przez Tatarów w jasyr.

Na podstawie artykułu: "Branka (kobieta)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy