Brontoscorpio anglicus


Brontoscorpio anglicus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brontoscorpio anglicus - gatunek wymarłego skorpiona opisany na podstawie skamielin odkrytych w Trimpley w Anglii. Żył w sylurze na dnie mórz i na wybrzeżach.

Dane podstawowe | edytuj kod

pokrycie ciała: słaby pancerzyk; głowa: głowa połączona z tułowiem i kończynami. Z przodu głowy były oczy, otwór gębowy i szczękoczułki uzbrojone w szczypce; uzębienie: brak prawdziwych zębów, posiadały szczękoczułki; szyja: brak; kończyny przednie: brak, rolę kończyn przednich pełniły szczękoczułki; kończyny tylne: 4 pary kończyn tylnych; ogon: brak prawdziwego ogona, lecz rolę ogona spełniał odwłok; inne: bardzo podobny do dzisiejszych skorpionów

Wymiary średnie:

długość ciała: ok. 1 metra; wysokość: ok. 35 cm Pożywienie: prymitywne kręgowce, trylobity, bezkręgowce, w tym inne skorpiony i wielkoraki Wrogowie: łodzikowce z rodzajów Orthoceras i Cameroceras, większe skorpiony i wielkoraki w tym Pterygotus Okres występowania: sylur Biotop: dno morza oraz plaże, i wybrzeża, tylko słone wody. Zachowanie: raz na kilka miesięcy zrzucał pancerz, przez kilka godzin nie mógł polować
  • Erik N. Kjellesvig-Waering, Brontoscorpio anglicus; A Gigantic Lower Paleozoic Scorpion from Central England, Journal of Paleontology 1972 46: 39-42.(abstrakt) (en)
Na podstawie artykułu: "Brontoscorpio anglicus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy