Dynastia Pahlawi


Dynastia Pahlawi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Oficjalne zdjęcie rodziny królewskiej w dniu koronacji szacha 26 października 1967

Dynastia Pahlawi (pers. سلسله پهلوی) – ostatnia dynastia perska, panująca w Iranie w latach 1925-1979. Jej założyciel Reza Szah Pahlawi obalił zasiadający wcześniej na perskim tronie ród Kadżarów. W 1941 roku przekazał władzę synowi Mohammadowi Rezie Pahlawiemu. W 1967 szach koronował na władczynię (szachbanu) swoją małżonkę Farah Pahlawi, która od tego czasu panowała w Persji u jego boku. W czasie rządów dynastii nastąpiło zbliżenie Iranu z Zachodem, zapoczątkowano w tym kraju też głębokie przemiany polityczne i społeczne, cofnięte później w wyniku irańskiej rewolucji islamskiej.

Dynastia Pahlawi została odsunięta od władzy w 1979 roku przez islamskich fundamentalistów pod wodzą ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego. Ostatni szach Mohammad Reza Pahlawi zmarł na emigracji w Egipcie. Po jego śmierci pretendentem do tronu ogłosił się jego najstarszy syn Cyrus Reza Pahlawi. Żona ostatniego szacha Farah Pahlawi wraz ze swym synem Cyrusem i jego rodziną mieszkają w Potomac w stanie Maryland w USA.

Władcy z dynastii Pahlawi | edytuj kod

Lista sukcesji do tronu irańskiego | edytuj kod

  • Cyrus Reza Pahlawi, syn ostatniego szacha i głowa Rodu Pahlawi
    • Noor, córka księcia Cyrusa
    • Iman, córka księcia Cyrusa
    • Farah, córka księcia Cyrusa
    • Iranya Leila, córka księcia Alego Rezy II

Zobacz też | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Dynastia Pahlawi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy