Fryderyk I Oldenburg


Fryderyk I Oldenburg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fryderyk I (ur. 3 września 1471, zm. 10 kwietnia 1533[1]) – książę holsztyński na Gottorpie (1513–1533), król Danii i Norwegii (1523–1533) z dynastii oldenburskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był najmłodszym synem króla Chrystiana I i Doroty Brandenburskiej (1430–1495), córki Jana Alchemika, margrabiego brandenburskiego na Kulmbach z dynastii Hohenzollernów. Tron duńsko-norweski objął po swym bratanku Chrystianie II.

Rodzina | edytuj kod

W 1502 ożenił się z piętnastoletnią Anną Hohenzollern (1487–1514), córką Jana Cicero, elektora brandenburskiego. Z tego związku pochodzili:

Fryderyk I po raz drugi ożenił się w 1518 z Zofią (1501–1568), córką księcia pomorskiego Bogusława X Wielkiego. Ich dzieci:

Przypisy | edytuj kod

  1. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 433-434.
  2. W. Suhr: Friedrich I, Herzog von Schleswig-Holstein (niem.). s. 578-580. [dostęp 2012-10-02].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Fryderyk I Oldenburg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy