Jerzy Jackl


Jerzy Jackl w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Jackl (ur. 9 grudnia 1933 w Lubartowie) – polski historyk literatury i teatrolog, członek opozycji demokratycznej w PRL, działacz społeczny, polityczny i związkowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Wydziału Filologii Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim (1955). Doktoryzował się w 1969 z zakresu nauk filologicznych.

Od ukończenia studiów do 1967 pracował w Instytucie Sztuki PAN i w Instytucie Badań Literackich PAN. Następnie był wykładowcą Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie i adiunktem w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[1].

Od początku lat 70. do połowy lat 80. zatrudniony również jako redaktor w Państwowym Wydawnictwie Naukowym. Jest autorem książek, artykułów i haseł do encyklopedii z dziedziny literatury, historii teatru i filmu oraz adaptacji sztuk teatralnych dla Teatru Telewizji[2].

W latach 80. działacz Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, przewodniczył komisji zakładowej związku w PWN. Po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażowany w publicystykę w ramach wydawnictw drugiego obiegu. Po reaktywacji związku z 1989 stanął na czele jego struktur na swojej uczelni, w 1995 został przewodniczącym NSZZ „S” dla branży pracowników szkół artystycznych.

W 1989 był współzałożycielem Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej, w 1990 współtworzył Polską Fundację Katyńską. W 1990 należał do Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie, był współtwórcą Porozumienia Centrum, autorem nazwy i pierwszej deklaracji partii. Od 1992 działał w Ruchu dla Rzeczypospolitej, później należał m.in. do RS AWS. W latach 2000–2001 był doradcą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2006 powołany do zarządu Regionu Mazowsze „Solidarności”.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury. W 2011 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (za zasługi na rzecz rozwoju Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie)[3]. W 2012, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, prezydent Bronisław Komorowski nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[4].

Publikacje książkowe | edytuj kod

  • Z badań nad teatrem czasów saskich (1960)
  • Teatr stanisławowski w prasie współczesnej polskiej i obcej (1967)
  • Wokół „Doświadczyńskiego”": antologa romansu i powieści (1969)
  • Król czy Stackelberg: w sprawie restytucji Teatru Narodowego w 1774 r. (1969)[5]

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Jackl w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-04-05].
  2. Jerzy Jackl w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-05].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 maja 2011 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 77, poz. 757).
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 sierpnia 2012 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2012 r. poz. 983).
  5. Jackl, Jerzy. Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2015-04-05].

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Jackl. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2015-04-05].
  • Jackl Jerzy. „Zeszyty Katyńskie”. nr 1, s. 212, 1990. Warszawa. [dostęp 2015-04-05]. 
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jerzy Jackl" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy