Karol Lewakowski


Karol Lewakowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Eugeniusz Lewakowski (ur. 1836 w Snopkowie k. Lwowa, zm. 13 listopada 1912 w Rapperswilu) – polityk galicyjski, współtwórca polskiego ruchu ludowego, adwokat.

Życiorys | edytuj kod

Urodzony w rodzinie mieszczańskiej. W 1855 ukończył gimnazjum, następnie do 1862 studiował prawo na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, uzyskując tytuł doktora. Jako student wziął udział w powstaniu styczniowym[1]. Był komisarzem Rządu Narodowego Mołdawii, pracował też jako prawnik w kolejowej firmie budowlanej Thomasa Brasseya w Galicji, a następnie (po złożeniu egzaminu adwokackiego w 1866) w Rumunii. W latach 1882–1897 był posłem do austriackiej Rady Państwa. Prawdopodobnie jako pierwszy Polak uczestniczył w pracach Unii Międzyparlamentarnej. W 1891 był krótko prezesem Towarzystwa Przyjaciół Oświaty. W 1894 współtworzył Polskie Towarzystwo Demokratyczne. 28 lipca 1895 w Rzeszowie, na zjeździe chłopskich przedstawicieli komitetów wyborczych, został wybrany na prezesa nowo powstałego Stronnictwa Ludowego. Był członkiem Ligi Narodowej w latach 1895–1904[2]. Od 1896 przebywał na emigracji w Szwajcarii. 15 lipca 1897 zrzekł się prezesury Stronnictwa Ludowego z powodu stanu zdrowia. Ostatnie kilkanaście lat życia spędził w Rapperswilu i tam został pochowany.

W 2011 powstał film dokumentalny poświęcony Karol Lewakowskiemu pt. Po co ci te chłopy? (scenariusz i reżyseria: Marek Maldis)[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Karol Lewakowski, „Kurier Lwowski” z 14 listopada 1912 (nr 524), s. 1
  2. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 577.
  3. Po co ci te chłopy?. filmpolski.pl. [dostęp 10 maja 2014].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Karol Lewakowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy