Kazimierz Bilski


Kazimierz Bilski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Bilski (ur. 10 grudnia 1913 w Kamiennej, zm. 9 stycznia 1979 w Londynie[1]) – major Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny, uczestnik powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Kamiennej (obecnie część miasta Skarżysko-Kamienna), jego ojciec pracował na kolei. W 1923 rozpoczął naukę w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym, a następnie po ukończenie czterech klas naukę kontynuował w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie.

W 1932, po zdaniu matury, wstąpił do Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie, którą ukończył trzy lata później. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 15 października 1934 i 4. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[2]. Został wcielony do 4 batalionu saperów w Przemyślu, który w styczniu 1939 został przeformowany w 4 pułk saperów. Na stopień porucznika awansował ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 5. lokatą w korpusie oficerów saperów[3][4]. W marcu 1939 nadal pełnił służbę 4 psap na stanowisku dowódcy 1. kompanii I batalionu[5].

W czasie kampanii wrześniowej był dowódcą 1 zmotoryzowanej kompanii zaporowej 90 batalionu saperów. Przeszedł cały szlak bojowy 10 Brygady Kawalerii i 18 września 1939 wraz z całą brygadą przeszedł na Węgry. Następnie przez Jugosławię i Włochy dotarł 7 października 1939 do Francji. Tam został dowódcą kompanii w Ośrodku Wyszkolenia Oficerów Saperów w Thouars. Już 14 lutego 1940 zgłosił się jako kandydat do przerzutu do Polski.

W czerwcu 1940 po ewakuacji do Wielkiej Brytanii został dowódcą kompanii saperów w 1 Brygadzie Strzelców. Następnie przeszedł przeszkolenie dywersyjne w ramach szkolenia cichociemnych. Na przełomie 1942/1943 ukończył kurs w Wyższej Szkole Wojennej, a po jej ukończeniu pracował w Oddziale VI Specjalnym Sztabu Naczelnego Wodza. 8 marca 1943 został zaprzysiężony na rotę AK, jako kandydat na lot do Polski. W nocy z 25 na 26 lipca 1944 w ramach operacji lotniczej „Wildhorn III” („Most 3”) został przerzucony do Polski jako emisariusz Oddziału VI w sprawach łączności z Krajem. Awansował na stopień kapitana.

Po wybuchu powstania warszawskiego pozostawał w dyspozycji Komendy Obwodu Śródmieście AK, a następnie jako oficer do zadań specjalnych komendanta 4 Rejonu. 12 sierpnia 1944 został dowódcą batalionu „Rum”, który zorganizował i którym dowodził. Podczas próby przebicia do Śródmieścia, podjętej przez obrońców Starówki nocą z 30 na 31 sierpnia, dowodził lewym skrzydłem wspomagającego natarcia od strony Śródmieścia. Zdobył wówczas m.in. koszary policji przy ul. Ciepłej. 20 września, po wejściu batalionu w skład 15 pułku piechoty „Wilków” AK, pozostawał w dyspozycji dowódcy pułku. Po kapitulacji powstania trafił do niewoli niemieckiej. Początkowo przebywał w Stalagu VIIIB Lamsdorf, a następnie w Oflagu VIIA Murnau. 6 czerwca 1945, po uwolnieniu z niewoli, wrócił do Wielkiej Brytanii, gdzie nadal służył w wojsku. W 1947 został zdemobilizowany w stopniu majora[6].

Pozostał na emigracji, początkowo pracował jako inżynier w Emiratach Arabskich a następnie w Londynie. Zmarł 9 stycznia 1979 w Londynie.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wiele źródeł podaje mylną datę 12 stycznia - a jest to data pogrzebu.
  2. Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 4.
  3. Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 464.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 253.
  5. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 804.
  6. "Major (1945)" Powstańcze biogramy - Kazimierz Bilski

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 34–35. ISBN 83-211-0758-3.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2004. ISBN 978-83-7188-691-1.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Jędrzej Tucholski: Cichociemni. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2010, s. 364-365 i inne. ISBN 978-83-245-8766-7.
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Bilski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy