Mahalaleel


Mahalaleel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mahalaleel (hebr. מהללאל - ten, który wielbi El) – postać występująca w Księdze Rodzaju, oraz w dziele rabinicznym zaliczającym się do gatunku midrasz - Księdze Jubileuszów.

Księga Rodzaju (rozdział 5) podaje iż jego ojcem był Kenan (urodził go w wieku 90 lat) a synem Jered. Żył 895 lat.

Księga Jubileuszów (rozdział 4) podaje również imię jego matki - Meleleth, imię jego żony i zarazem kuzynki - Diny, oraz syna - Daniela.

Gdy Mahalaleel miał sześćdziesiąt pięć lat, urodził mu się syn Jered. A po urodzeniu się Jereda żył osiemset trzydzieści lat i miał synów i córki. Gdy Mahalaleel miał ogółem osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat, umarł.

Biblia, Rdz 5,15-17,


Na podstawie artykułu: "Mahalaleel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy