Ostronos atlantycki


Ostronos atlantycki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostronos atlantycki[17], ostronos pacyficzny[18], rekin ostronosy[19], ostronos[19] (Isurus oxyrinchus) – gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny lamnowatych (Lamnidae).

Spis treści

Występowanie | edytuj kod

Szczęka I. oxyrinchus

We wszystkich wodach ciepłych wszechoceanu. W strefie otwartego morza, unika wód płytkich.

Cechy morfologiczne | edytuj kod

Osiąga maksymalnie do 3,2 m długości i masę ciała do 400 kg. Ciało wrzecionowate, silnie wydłużone, głowa duża spiczasta. Uzębienie w obu szczękach w postaci bardzo wąskich, spiczastych zębów. Płetwa grzbietowa podwójna, druga znacznie mniejsza. Płetwy piersiowe krótkie. Płetwa ogonowa w kształcie półksiężyca.

Grzbiet i boki metalicznie niebieskie. Strona brzuszna biaława, spód głowy czysto biały.

Odżywianie | edytuj kod

Żywi się rybami ławicowymi, a także pojedynczymi dużymi rybami i głowonogami.

Rozród | edytuj kod

Osiąga dojrzałość płciową przy długości około 2 m. Ryba jajożyworodna. W miocie rodzi się od 6 do 10 młodych, mający w momencie urodzenia 60–70 cm długości.

Przypisy | edytuj kod

  1. Isurus oxyrinchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C.S. Rafinesque: Caratteri di alcuni nuovi generi e nuove specie di animali e piante della Sicilia: con varie osservazioni sopra i medesimi. Palermo: Per le stampe di Sanfilippo, 1810, s. 12, ryc. xiii (fig. 1). (wł.)
  3. C.S. Rafinesque: Indice d’ittiologia Siciliana, ossia, Catalogo metodico dei nomi Latini, Italiani, e Siciliani dei pesci, che si rinvengono in Sicilia: disposti secondo un metodo naturale: eseguito da un appendice che contiene la descrizione di alcuni nuovi pesci siciliani: illustrato da due piance. Messina: Presso Giovanni del Nobolo, con approvazzione, 1810, s. 45, 60. (łac.)
  4. R.-P. Lesson: Zoologie. W: L.-I. Duperrey (red.): Voyage autour du monde: exécuté par ordre du roi, sur la corvette de Sa Majesté, la Coquille, pendant les années 1822, 1823, 1824, et 1825. T. 2. Cz. 1. Paris: Arthus Bertrand, 1830, s. 93. (fr.)
  5. L. Agassiz: Recherches sur les poissons fossiles. T. 3. Neuchatel: Petitpierre, 1833–1843, s. 87. (łac.)
  6. Müller i Henle 1839 ↓, s. 68, ryc. (28).
  7. Müller i Henle 1839 ↓, s. 69, ryc. (29).
  8. R. Owen: Descriptive catalogue of the osteological series contained in the museum. Cz. 1: Pisces, Reptilia, Aves, Marsupialia. London: Taylor and Francis, 1853, s. 96. (ang.)
  9. T.N. Gill. Squalorum generum novorum descriptiones diagnosticae. „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. 7, s. 409, 1862 (łac.). 
  10. N.E. Atwood. Description of a shark, Carcharias tigris Atwood. „Proceedings of the Boston Society of Natural History”. 12, s. 268, 1869 (ang.). 
  11. J.A. Murray. A contribution to the knowledge of the marine fauna of Kurrachee. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fifth series. 13, s. 349, 1884 (ang.). 
  12. R.A. Philippi. Historia natural: sobre los tiburones i algunos otros peces de Chile. „Anales de la Universidad de Chile”. 71, s. 548 (16), ryc. 3 (fig. 1), 1887 (hiszp.). 
  13. G.P. Whitley. Studies in ichthyology. No. 3. „Records of the Australian Museum”. 17 (3), s. 101, 1929 (ang.). 
  14. W.J. Phillipps. Notes on new fishes from New Zealand. „The New Zealand Journal of Science and Technology”. 13 (4), s. 227, fig. 2, 1932 (ang.). 
  15. J.L.B. Smith. Sharks of the genus Isurus Rafinesque, 1810. „Ichthyological Bulletin”. 6, s. 96, ryc. 1 (fig. 1), 1957 (ang.). 
  16. C.L. Rigby, R. Barreto, J. Carlson, D. Fernando, S. Fordham, M.P. Francis, R.W. Jabado, K.M. Liu, A. Marshall, N. Pacoureau, E. Romanov, R.B. Sherley & H. Winker 2019, Isurus oxyrinchus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020 [online], wersja 2020-2 [dostęp 2020-08-23]  (ang.).
  17. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  18. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską Isurus glaucus)
  19. a b Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ostronos atlantycki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy