Piotr Potocki (rotmistrz wojsk koronnych)


Piotr Potocki (zm. 1648) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Piotr Potocki (rotmistrz wojsk koronnych)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Potocki herbu Pilawa (zm. 1648) – rotmistrz wojsk koronnych, starosta śniatyński.

Najstarszy syn Stefana, wojewody bracławskiego, i Maryi Mohylanki. Brat: Jana, posła i Pawła, dworzanina królewskiego i posła. Był bezpotomny. Wraz z żoną, córką kasztelana kamienieckiego Michała Jerzy Stanisławskiego, był założycielem kościoła w Śniatynie. Wraz z matką Marią, braćmi Pawłem i Janem wpłacił pieniądze i wysiłek na budowę kościoła Narodzenia Najświętszej Marii Panny i pierwszego męczennika św. Szczepana w rodzinnym Potoku Złotym, w krypcie którego został pochowany.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Piotr Potocki (rotmistrz wojsk koronnych)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy