Sindhi


Sindhi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sindhijęzyk z grupy indyjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 30 milionów ludzi, głównie w pakistańskiej prowincji Sindh.

W XIV-XVIII w. był rozwiniętym językiem literackim, stosowanym zwłaszcza w poezji sufickiej. Sindhi wykazuje wpływ substratu drawidyjskiego, jego cechą szczególną jest bogaty system fonologiczny (46 fonemów spółgłoskowych), obecność spółgłosek iniektywnych oraz 16 samogłosek. Zarówno w Pakistanie, jak i w Indiach ma status języka urzędowego na poziomie regionalnym.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ethnologue
Kontrola autorytatywna (język):
Na podstawie artykułu: "Sindhi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy