Willa Basnera w Sopocie


Na mapach: 54°26′29,760″N 18°34′27,480″E/54,441600 18,574300

Willa Basnera w Sopocie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Willa Basnera w Sopocie – jedna z trzech najbardziej charakterystycznych rezydencji położonych w Sopocie nad brzegiem morza, przy ul. Chrobrego 48, róg al. Wojska Polskiego, nazywanej też przez mieszkańców al. Prominentów, należąca do zamożnego kupca zbożowego, handlarza nieruchomościami i kolekcjonera dzieł sztuki Friedricha Basnera (1869-1936). Inne nazwy willi: Dom Basnera, Sopocki Malbork i Willa Cadena.

Architekt Adolf Bielefeldt zaprojektował bryłę budynku nawiązując do architektury Pałacu Wielkiego Mistrza na zamku malborskim, parter przeznaczając do celów ekspozycyjnych, którą zrealizowano w latach 1909-1910 przy ówczesnej Wäldchenstrasse 48.

Rezydencja mieściła najbogatsze (np. w 1925 łącznie kilka tysięcy eksponatów)[2] prywatne zbiory znajdujące się na wschód od Berlina, składające się z kolekcji przede wszystkim dzieł rzemiosła artystycznego, w tym mebli, wyrobów złotniczych i fajansów, oraz z obrazów malarzy włoskich, flamandzkich i niemieckich, w dużej mierze pochodzących z zasobów gdańskich. Zbiory te były udostępniane dla zwiedzających[3]. Światowy kryzys gospodarczy zmusił właścicieli do sukcesywnej jej wysprzedaży (1927-1935). Jednym z nabywców było Muzeum Miejskie w Gdańsku (Stadtmuseum Danzig). W 1933, po śmierci Basnera, który zmarł po przeziębieniu, jakiego nabawił się po morskiej kąpieli, właścicielem rezydencji został Gerhard von Grass (1891–1975). W tym okresie willa pełniła funkcję pensjonatu.[4]

Po II wojnie światowej willa pełniła rolę rządowej rezydencji wypoczynkowej, siedziby gdańskiej rozgłośni Polskiego Radia, przedszkola nr 1 (1951-1994), prywatnej rezydencji Lucjana Myrty (1994-1998), siedziby firmy „Cadena” (1998-), obecnie SMT Shipmanagement and Transport Gdynia Ltd Sp. z o.o. (2011-).

Spis treści

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Hanna Domańska: Opowieści Sopockich Kamienic, Polnord Oskar Gdańsk 2005, 176 s., ​ISBN 83-89923-07-6
  • Janusz Miliszkiewicz: Tropem skarbów Basnera, dwumieś. "cenne, bezcenne, utracone", nr 6/2000, Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów Warszawa, [w:] [2]
  • Małgorzata Buchholz-Todoroska: Upadek kolekcjonera, Kuryer Sopocki z 6 stycznia 2011 [3]
  • Małgorzata Buchholz-Todoroska: Dom Friedricha Basnera, [w:] Architektura willi i rezydencji sopockich, projektanci, inwestorzy i użytkownicy w latach 1870-1945, tom 1, Muzeum Sopotu 2017, s. 36

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2020-09-30. [dostęp 24.02.2014].
  2. dr Heinrich Wichman: Kunst und Kunsthandwerk im Hause Basner in Zoppot (Sztuka i Rzemiosło w domu Basnera w Sopocie), Danzig 1925, 171 s., [w:] [1], katalog zbiorów
  3. Nieznany dziennik gdańskiego kupca i kolekcjonera. "To skarb"
  4. Małgorzata Buchholz-Todoroska: Dom Friedricha Basnera, [w:] Architektura willi i rezydencji sopockich, projektanci, inwestorzy i użytkownicy w latach 1870-1945, tom 1, Muzeum Sopotu 2017, s. 36
Na podstawie artykułu: "Willa Basnera w Sopocie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy